Relacja z Ogólnopolskiej Pielgrzymki Farmaceutów do Łagiewnik.
W roku Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia Bożego w dniach 15-16 października odbyła się Pierwsza Ogólnopolska Pielgrzymka Farmaceutów do Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie Łagiewnikach. Honorowy patronat nad inicjatywą objął ks. kard. Stanisław Dziwisz, a pielgrzymkę poprowadził ks. dr hab. Lucjan Szczepaniak SCJ.
Niewątpliwie udział w pielgrzymce (w sumie w ciągu dwóch dni było około 150 osób) był dla nas szczególną okazją do osobistego doświadczenia miłosierdzia Bożego, jak i wezwaniem do czynienia miłosierdzia w naszej zawodowej codzienności. Ku temu poprowadziły nas konferencje duchowe na temat cierpienia oraz powołania farmaceuty wpisującego się w służbę chorym, wygłoszone przez ks. dra hab. Lucjana Szczepaniaka, Kapelana Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Krakowie, lekarza i poetę. Pomocą były też przykłady błogosławionych i świętych aptekarzy przedstawione przez przewodniczącą Stowarzyszenia Farmaceutów Katolickich Polski dr Małgorzatę Prusak oraz spontaniczne świadectwa farmaceutów przybyłych na pielgrzymkę.
Obejrzeliśmy film „Świętość w aptece”, w którym znalazły się wypowiedzi duszpasterzy: ks. bpa Zygmunta Regmunta – przewodniczącego Zespołu Konferencji Episkopatu ds. Służby Zdrowia i Chorych, ks. Arkadiusza Zawistowskiego – Krajowego Duszpasterza Służby Zdrowia, ks. dra Adama Sikory – asystenta Stowarzyszenia Farmaceutów Katolickich Polski oraz ks. Wojciecha Bartoszka – Krajowego Duszpasterza Apostolstwa Chorych. W kilku zdaniach opowiedzieli na czym według nich polega świętość we współczesnym świecie i jak może ją realizować farmaceuta pracujący w aptece, w przemyśle, czy też na uczelni. Odnieśli się także do radości i trudności jakie mogą pojawić się w realizacji powołania (świętości) farmaceuty. Po czym farmaceuci odpowiadali na pytania:
- Jak realizujesz powołanie do świętości pracując jako farmaceuta? Na czym to polega?
- Jakich doświadczasz w pracy radości i trudności w realizowaniu powołania do świętości?
- Skąd czerpiesz siły do realizacji tego powołania, do pokonywania trudności zewnętrznych jak i wewnętrznych?
- Jak Bóg działa w tym konkretnym (zawodowym) wymiarze twojego życia? Czy zapraszasz Go tam?
Głębokie i poruszające świadectwa sprawiły, że widz nie mógł pozostać obojętny wobec postawionych pytań, które były również skierowane do niego. Tak samo, jak wobec usłyszanych słów zachęty do farmaceutów wygłoszonych przez świętego Jana Pawła II oraz papieża Benedykta XVI. Po projekcji filmu był czas na podzielenie się wrażeniami, refleksjami, czy też własnym świadectwem – jak ta świętość w pracy nam na co dzień wychodzi. Ku wielkiej radości ze swoim błogosławieństwem i ciepłymi słowami przybył do nas ks. kard. Stanisław Dziwisz, metropolita krakowski.
Ważnym przeżyciem dla wszystkich uczestników było wspólne przejście przez Bramę Miłosierdzia, poprzedzone modlitwą ks. dra hab. Lucjana Szczepaniaka, po którym odbyła się uroczysta Msza św. w intencji całego środowiska farmaceutów. W sobotę wieczorem zgromadziliśmy się przy grobie św. Faustyny na wspólnym czuwaniu.
W drugim dniu w godzinach rannych nawiedziliśmy Sanktuarium św. Jana Pawła II, a o godz. 10:00 rozważaliśmy Słowo Boże w auli JP II pod przewodnictwem o. dra Krzysztofa Niewiadomskiego – krakowskiego duszpasterza farmaceutów. W południe w Bazylice Bożego Miłosierdzia uczestniczyliśmy w Eucharystii w naszych intencjach – uczestników pielgrzymki. Z pewnością do domów wróciliśmy umocnieni, z nową nadzieją i nową siłą na przezwyciężanie trudności. Zapewnił nas o tym w homilii o. Lucjan: „tu w sanktuarium zgromadziliśmy się jako grupa zawodowa, która pragnie żyć zgodnie z zasadami wiary chrześcijańskiej, ale również jest wierna kodeksowi etyki zawodowej, dotyczy do tak poważnych kwestii jak autonomia pracownika służby zdrowia, prawo do sprzeciwu sumienia wobec procedur niezgodnych z etyką katolicką, zwłaszcza w odniesieniu do aborcji, eutanazji dorosłych i dzieci, wspomaganego samobójstwa, czy regulowania prokreacji. To nas niepokoi, to powinno nas niepokoić (…). Każdy pielgrzym przybywający tutaj chce ogrzać swoje serce przy sercu Boga, pragnie tego duchowego balsamu i zapewnienia jesteś potrzebna, jesteś potrzebny, jesteś kochany przez Boga. Dasz radę, choćbyś szedł ciemną doliną, nie trać otuchy, nie trać odwagi, nie sam jesteś na tym świecie, nie sama (…). Niech nasze pielgrzymowanie, dostrzeżone przez Boga, umocni w nas wiarę. Da siłę męstwa, wiary, nadziei i miłości, by drugiego człowieka zawsze traktować jak brata, by nie widzieć w nim wroga, nawet jeśli nie wyznaje naszych poglądów, by umieć zło zwyciężać dobrem”.
mgr farm. Jolanta Radecka
