10.2010 – „Światowy Kongres Farmacji – Lizbona 2010.”

październik 2010, nr 50/28 online

 

ŚWIATOWY KONGRES FARMACJI

 

Lizbona 2010

 

    Międzynarodowa Federacja Farmaceutyczna (Fédération Internationale Pharmaceutique – FIP) jest globalnym stowarzyszeniem narodowych stowarzyszeń farmaceutycznych – naukowych i zawodowych. Powstała w 1912 roku i w początkowym okresie swojej działalności zajmowała się przede wszystkim organizacją europejskich kongresów i innych spotkań tematycznie związanych z naukami farmaceutycznymi. Z upływem czasu priorytety działalności FIP stopniowo zmieniały się i rozszerzały uwzględniając potrzeby i oczekiwania zawodu w zakresie jego roli w zapewnianiu opieki zdrowotnej i w harmonizowaniu coraz intensywniejszego rozwoju nauk farmaceutycznych. Właściwie określane zadania i kierunki działania Federacji sprzyjały wzrostowi jej autorytetu wśród farmaceutów na całym świecie. W drugiej połowie XX wieku Federacja stała się już organizacją globalną, zrzeszającą obecnie 120 organizacji członkowskich i kilkuset członków indywidualnych i poprzez nich reprezentującą i ponad 2 miliony farmaceutów. O randze FIP świadczy też to, że utrzymuje ona stałe robocze kontakty z takimi prestiżowymi organizacjami miedzynarodowymi jak Światowa Organizacja Zdrowia, UNESCO czy Światowy Sojusz Zawodów Opieki Zdrowotnej (World Health Profession Aliance). Dzięki tym kontaktom buduje i wzmacnia autorytet naszego zawodu.
    Najważniejszy organ statutowy Federacji – Rada FIP – składająca się z przedstawicieli narodowych stowarzyszeń członkowskich, na swoich corocznych spotkaniach dyskutuje i zatwierdza ważne dokumenty dotyczące istotnych problemów związanych z rozwojem farmacji oraz rolą farmaceutów we współczesnym, globalnym społeczeństwie. I tak np. w 2008 r., w trakcie posiedzenia Rady został zatwierdzony dokument „Przyszłość farmacji szpitalnej”, w opracowywaniu którego miałem zaszczyt uczestniczyć, a  w 2009 r. za obowiązujący uznano dokument wskazujący kierunki dalszego rozwoju farmacji, zatytułowany „Wizja 2020”.

    Coroczne Światowe Kongresy Farmacji i Nauk Farmaceutycznych, odbywające się na przełomie sierpnia i września, na których spotykają się tysiące farmaceutów z całego świata, którzy uczą się, dyskutują i wymieniają poglądy. Wykłady, sesje plenarne i plakatowe, wspólne debaty na kluczowe dla rozwoju farmacji tematy wraz z posiedzeniami Rady FIP oraz konferencjami kierownictw organizacji członkowskich (Leadership Conferences) stanowią o tym, że są to najważniejsze wydarzenia w farmacji. Nie bez znaczenia jest też strona towarzyska Kongresów – nawiązywanie nowych kontaktów i przyjaźni, trwających często wiele lat i spotykanie się z tymi, których od dawna  znamy, sprzyjają integracji farmaceutów z całego świata. W trakcie tych nieformalnych towarzyskich spotkań rodzi się też wiele pomysłów i inicjatyw, które potem znajdują  swoje odzwierciedlenie w działalności całej Federacji. Czynny udział w organizacji specjalnych sesji poświęconych problemom młodzieży farmaceutycznej bierze udział Grupa Młodych Farmaceutów FIP.
    Warto w tym miejscu wspomnieć o tym, że z ideą opieki farmaceutycznej zapoznałem się właśnie na kongresach FIP, a zdobyta na nich wiedza na jej te-mat pozwoliła mi propagować ją w Polsce, podobnie jak zasady Dobrej Praktyki Aptecznej.
    Postępom nauk farmaceutycznych i prezentacji ich najnowszych osiągnięć służą organizowane przez Federację co 2 lata Światowe Kongresy Nauk Farmaceutycznych (najbliższy będzie się odbywał w dniach od 14 do 18 listopada br. w Nowym Orleanie).
    Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne jest członkiem FIP od ponad 50 lat i w przeszłości brało bardzo aktywny udział w jej pracach. Prof. dr Krówczyński był przez 2 kadencje przewodniczącym Sekcji Akademickiej FIP, a następnie wiceprezesem Federacji. Profesorowie: Kwapiszewski i Wieniawski również byli zapraszania do różnych ad hoc powoływanych gremiów uczestniczących w opracowywaniu programowych dokumentów Federacji. Niestety, czasy te należą od kilku lat do przeszłości.
    Ostatni, 70 Światowy Kongres Farmacji i Nauk Farmaceutycznych (14 w którym uczestniczyłem) odbywał się w dniach od 28 sierpnia do 2 września w stolicy Portugalii – Lizbonie. Brało w nim udział ponad 3000 uczestników z 120 państw. Motywem przewodnim Kongresu było: Od cząsteczki do leku dla maksymalizacji efektów terapeutycznych: farmaceutyczna wyprawa odkrywcza.

 

    W informacji tej nie jest możliwe omówienie, nawet w jak najbardziej ogólny sposób mnogości tematów poruszanych w ponad 100 wykładach plenarnych, licznych doniesieniach ustnych i kilkuset plakatach prezentowanych w trakcie sesji plakatowych. Myślę, że najprostszą sprawą będzie wymienienie bloków tematycznych Kongresu. Były one następujące: (1) Temat wiodący Kongresu, (2) Od nauki do praktyki, (3) Nauki farmaceutyczne, (4) Prognozowanie i przygotowanie przyszłej praktyki, (5) edukacja farmaceutyczna, (6) Zaspokajanie szczególnych potrzeb pacjentów i populacji, (7) Współpraca w zapewnianiu bezpieczeństwa i skuteczności  leczenia pacjenta oraz (8) sesje specjalnych zainteresowań (historia farmacji, farmacja wojskowa, itp.).
    O tym, jak szeroki był zakres tematów omawianych w powyższych blokach, niech świadczą tytuły odbywających się w ich czasie sesji: „Farmacja jako zawód: dzisiaj i jutro”, „Współczesne wyzwania dla zawodu farmaceuty”, „Ewolucja opieki farmaceutycznej na podstawie rozpoznania molekularnego w dobie genomu i post-genomu”, „Przygotowanie aptek do nowego modelu biznesowego”, „Postępowanie ze szczególnymi pacjentami”, „Leki, które zmieniły świat: wczoraj, dziś i jutro”, „Trendy w aptekarstwie”, „Walka z fałszowaniem leków”, „Przestrzeganie zaleceń terapeutycznych przez pacjentów”, „Aprobowanie generyków bez badań biorównoważności na ludziach – gdzie jesteśmy?”, „Apteka Zdrowia Publicznego”, „Biologia kliniczna – wyzwania edukacyjne” i wiele innych.
    Mam nadzieję, że samo wymienienie tych tytułów może zainteresować wielu Czytelników i zachęcić ich do udziału w następnych Kongresach.
    Bardziej szczegółowe omówienie wybranych sesji i tematów będzie możliwe dopiero po opublikowaniu odpowiednich materiałów. Obrady Kongresu toczą się jednocześnie w kilku sesjach i w różnych salach i praktycznie uczestniczyć można tylko w kilku wybranych sesjach, a wiedzę o tym, o czym mówiono na innych, czerpać można tylko z bardzo ogólnikowych i niepełnych streszczeń zamieszczonych materiałach kongresowych. Mam dostęp do bardziej szczegółowych materiałów, ale brak czasu uniemożliwił mi ich opracowanie w tak krótkim czasie (piszę te informacje 1 października), jaki upłyną od zakończenia Kongresu. Postaram się powrócić do tematyki Kongresu w następnych numerach „Aptekarza Polskiego”.