08.2013 – UE – nowe rejestracje.

NOWE REJESTRACJE – UE

SIERPIEŃ 2013

 

W sierpniu 2013 r. Komisja Europejska w ramach procedury centralnej wydała 9 decyzji o dopuszczeniu do obrotu nowych produktów leczniczych przeznaczonych do stosowania u ludzi. Dotyczą one 4 nowych substancji czynnych (dabrafenib, pomalidomid – oznaczony jako lek sierocy, regorafenib, teryflunomid) oraz 7 substancji czynnych już stosowanych w lecznictwie, w tym nowego ich zestawienia (symwastatyna + fenofibrat). Produkty omówiono w ramach klasy ATC według WHO oraz substancji czynnej preparatu z uwzględnieniem wskazań i mechanizmu działania według Charakterystyki Produktu Leczniczego, pomijając inne szczegóły, które można znaleźć w witrynie internetowej Europejskiej Agencji Produktów Leczniczych (http://www.ema.europa.eu).

 

A – Przewód pokarmowy i metabolizm

A02 – Preparaty stosowane w zaburzeniach związanych z nadkwaśnością; A02B – Leki stosowane w chorobie wrzodowej i refluksie żołądkowo-przełykowym; A02BC – Inhibitory pompy protonowej

Esomeprazolum: Nexium Control (AstraZeneca) to rozszerzenie względem wprowadzonego wcześniej leku oryginalnego Nexium, a zarazem 1. lek zawierający ezomeprazol dostępny bez recepty, wskazany w krótkotrwałym leczeniu objawów refluksu żołądkowo-przełykowego (np. zgagi i kwaśnego odbijania – zarzucania kwaśnej treści żołądkowej) u dorosłych.

Zarejestrowano 22 marki ezomeprazolu. Na rynek wprowadzono 3 leki: Nexium (AstraZeneca; lek oryginalny), od października 2010 Emanera (Krka) i od stycznia 2012 Helides (Zentiva; lek zarejestrowany wcześniej przez firmę Ethypharm pod nazwą Prazectol). Nie pojawiły się jeszcze w sprzedaży preparaty: Emepradis (Sigillata), Esogasec (Regiomedica), Esolifa (Sigillata), Esomeprazol Actavis, Esomeprazole Arrow (Arrow Poland), Esomeprazole Polpharma inj., Esomeprazol Renantos, Esomeprazol Teva, Feprasol (Specifar), Mapresol (Specifar), Meprene (Ethypharm), Nuclazox (ICN Polfa Rzeszów), Prospes (Specifar), Refluxend (Alvogen), Remesolin (Actavis), Spemeprol (Specifar), Stomezul (Sandoz), Texibax (Ranbaxy) i Zoleprin (Hygia). Skreślono z Rejestru: Eranoprazol (Ranbaxy), Esomeprazol +Pharma, Esomeprazol-Ratiopharm, Esoranban (Ranbaxy), Nexpes (Specifar).

 

B – Krew i układ krwiotwórczy

B02 – Leki przeciwkrwotoczne; B02B – Witamina K i inne hemostatyki; B02BD – Czynniki krzepnięcia krwi

Factor VIII coagulationis humanus+factor humanus von Willebrandi: Voncento (CSL Behring) to 4. zarejestrowana marka leków o podanym składzie. Do sprzedaży wprowadzono 2 leki: Fanhdi (Grifols) i Haemate P (CSL Behring). Nie pojawił się jeszcze na rynku preparat Wilate (Octapharma).

Lek Voncento jest wskazany do stosowania:

–  w chorobie von Willebranda (VWD) w leczeniu krwotoków lub zapobieganiu i leczeniu krwawień powstających w trakcie zabiegów operacyjnych u pacjentów z VWD w przypadkach, gdy leczenie wyłącznie desmopresyną jest nieskuteczne lub przeciwwskazane;

– w profilaktyce i leczeniu krwawień u pacjentów z hemofilią A (niedoborem czynnika krzepnięcia VIII).

W przypadku choroby von Willebranda egzogennie podawany VWF pochodzący z osocza ludzkiego działa w taki sam sposób jak endogenny VWF. Podawanie VWF pozwala na skorygowanie nieprawidłowości hemostatycznych, powstałych u pacjentów cierpiących na niedobór VWF (VWD) na dwóch poziomach:

– VWF przywraca prawidłową adhezję płytek do tkanki podśródbłonkowej naczynia w miejscu jego uszkodzenia (ponieważ wiąże się z tkanką podśródbłonkową naczynia i membraną płytkową), zapewniając wstępną hemostazę, co widać poprzez skrócenie czasu krwawienia. Ten efekt ma miejsce natychmiast i wiadomo, że zależy w dużej mierze od poziomu polimeryzacji białka.

– VWF powoduje opóźnioną poprawę towarzyszącego niedoboru FVIII. Podawany dożylnie VWF wiąże się z endogennym FVIII (naturalnie wytwarzanym przez organizm pacjenta), i poprzez stabilizowanie tego czynnika, przeciwdziała jego szybkiej degradacji. Z tego względu efektem wtórnym pierwszej infuzji czystego VWF (produkt VWF z niskim poziomem FVIII) jest przywrócenie, z niewielkim opóźnieniem, normalnego poziomu FVIII:C. Podawanie preparatu FVIII:C zawierającego VWF przywraca normalny poziom FVIII:C natychmiast po pierwszej infuzji.

W przypadku hemofilii A egzogennie podawany pochodzący z osocza ludzkiego czynnik VIII zachowuje się w taki sam sposób jak endogenny FVIII. Kompleks F VIII/VWF składa się z dwóch cząsteczek (F VIII i VWF) o różnych funkcjach fizjologicznych. U pacjentów z hemofilią po infuzji dożylnej czynnik VIII wiąże się z czynnikiem VWF w układzie krążenia. Aktywowany czynnik VIII działa jako kofaktor aktywowanego czynnika IX przyspieszając przekształcanie czynnika X w jego aktywowaną postać. Aktywowany czynnik X przekształca protrombinę w trombinę. Trombina przekształca fibrynogen w fibrynę, co prowadzi do uformowania skrzepu. Hemofilia A jest to związane z płcią dziedziczne zaburzenie krzepnięcia krwi spowodowane zmniejszonym poziomem czynnika VIII, które powoduje rozległe krwotoki do stawów, mięśni lub organów wewnętrznych, samoistne bądź będące wynikiem wypadku lub urazu chirurgicznego. Poprzez terapię zastępczą poziom F VIII w osoczu zwiększa się, pozwalając na tymczasowe wyrównanie niedoboru czynnika i ustąpienie tendencji do krwawień.

 

C – Układ sercowo-naczyniowy

C10 – Leki wpływające na stężenie lipidów; C10B – Leki wpływające na stężenie lipidów, leki złożone; C10BA – Inhibitory reduktazy HMG CoA w zestawieniu z innymi lekami wpływającymi na stężenie lipidów; C10BA04 – Symwastatyna i fenofibrat

Simvastatinum+fenofibratum: Cholib (Abbott) jest wskazany do stosowania jako terapia wspomagająca dietę i ćwiczenia fizyczne u dorosłych pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, z mieszaną dyslipidemią, w celu zmniejszenia stężenia trójglicerydów i zwiększenia stężenia HDL-C, jeśli stężenie LDL-C jest odpowiednio kontrolowane za pomocą monoterapii symwastatyną.

Fenofibrat jest pochodną kwasu fibrynowego działającą w sposób modyfikujący stężenie lipidów u ludzi za pośrednictwem aktywacji receptora aktywowanego przez proliferatory peroksysomów alfa (ang. peroxisome proliferator activated receptor type alpha, PPARα). Poprzez aktywację PPARα fenofibrat aktywuje wytwarzanie lipazy lipoproteinowej i zmniejsza wytwarzanie apoproteiny CIII. Aktywacja PPARα powoduje też zwiększenie syntezy apoprotein AI i AII.

Symwastatyna będąca nieaktywnym laktonem jest hydrolizowana w wątrobie do odpowiedniej aktywnej postaci beta-hydroksykwasu, który wykazuje silne działanie hamujące reduktazę HMG-CoA (reduktaza 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A). Enzym ten katalizuje przekształcenie HMG-CoA do mewalonianu, co stanowi wczesny etap biosyntezy cholesterolu ograniczający jej szybkość.

 

H – Leki hormonalne działające ogólnie, z wyłączeniem hormonów płciowych i insulin

H01 – Hormony przysadki i podwzgórza oraz ich analogi; H01A – Hormony przedniego płata przysadki oraz ich analogi; H01AC – Somatropina i agoniści somatropiny

Somatropinum: Somatropin Biopartners to 6. zarejestrowana marka somatropiny. Na rynek wprowadzono 3 preparaty: Genotropin (Pfizer), Norditropin SimpleXx (Novo Nordisk) i Omnitrope (Sandoz). Nie pojawiły się jeszcze w sprzedaży preparaty Norditropin FlexPro (Novo Nordisk), Nutropinaq (IPSEN Pharma Biotech) i Saizen 8 mg Click.Easy (Merck Serono). Skreślono z unijnego Rejestru: Valtropin (BioPartners).

Produkt leczniczy Somatropin Biopartners jest wskazany w terapii zastępczej endogennym hormonem wzrostu u osób dorosłych z niedoborem hormonu wzrostu (ang. growth hormone deficiency, GHD) o początku w wieku dziecięcym lub w wieku dorosłym.

Somatropina zawarta w tym produkcie leczniczym jest hormonem polipeptydowym syntetyzowanym z rekombinowanego DNA w komórkach drożdży (Saccharomyces cerevisiae). Składa się ze 191 aminokwasów, a jego masa cząsteczkowa wynosi 22125 daltonów. Sekwencja aminokwasowa substancji czynnej jest identyczna z sekwencją hormonu wzrostu (hGH) wytwarzanego w przysadce. Działanie biologiczne somatropiny jest równoważne z działaniem hGH wytwarzanego w przysadce. Somatropina sprzyja syntezie białek komórkowych i retencji azotu. Najbardziej widocznym skutkiem działania u dzieci jest pobudzanie płytek wzrostowych kości długich. Somatropina stymuluje metabolizm tłuszczów; zwiększa stężenie w osoczu kwasów tłuszczowych i cholesterolu transportowanego przez lipoproteiny o wysokiej gęstości (HDL), zmniejsza również stężenie cholesterolu całkowitego w osoczu. Leczenie somatropiną korzystnie wpływa na skład ciała u pacjentów z GHD, przy czym zapasy tłuszczu ulegają zmniejszeniu, a beztłuszczowa masa ciała wzrasta. Leczenie długoterminowe pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu zwiększa gęstość mineralną kości. Somatropina może wywołać oporność na insulinę. Duże dawki mogą niekorzystnie wpływać na tolerancję glukozy.

 

L – Leki przeciwnowotworowe i wpływające na układ odpornościowy

L01 – Leki przeciwnowotworowe; L01X – Inne leki przeciwnowotworowe; L01XE – Inhibitory kinazy białkowej

Dabrafenibum: Tafinlar (GlaxoSmithKline) jest wskazany w monoterapii u dorosłych pacjentów z nieoperacyjnym czerniakiem lub czerniakiem z przerzutami z mutacją genu BRAF V600. Przed rozpoczęciem stosowania dabrafenibu u pacjentów należy potwierdzić przy użyciu walidowanego testu obecność mutacji genu BRAF V600 w guzie nowotworowym. Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania dabrafenibu u pacjentów z czerniakiem z genem BRAF typu dzikiego – nie należy stosować dabrafenibu w grupie pacjentów z genem BRAF typu dzikiego.

Dabrafenib jest inhibitorem kinaz RAF. Mutacje onkogenne BRAF prowadzą do konstytutywnej aktywacji szlaku RAS/RAF/MEK/ERK. Mutacje BRAF obserwuje się często w określonych nowotworach, w tym w około 50% przypadków czerniaka. Najczęściej obserwowaną mutacją BRAF jest V600E, która stanowi około 90% mutacji BRAF występujących w czerniaku. Dane niekliniczne uzyskane w badaniach biochemicznych wykazały, że dabrafenib hamuje kinazy BRAF z aktywującymi mutacjami kodonu 600. Dabrafenib wykazuje działanie hamujące dalszy biomarker farmakodynamiczny (fosforylowany ERK) i hamuje wzrost komórek linii czerniaka z mutacją BRAF V600, zarówno w warunkach in vitro, jak i w modelach zwierzęcych. U pacjentów z czerniakiem z mutacją BRAF V600 podanie dabrafenibu powodowało zahamowanie fosforylowanego ERK w guzie w porównaniu z oceną wyjściową.

Regorafenibum: Stivarga (Bayer) jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z przerzutowym rakiem jelita grubego (ang. colorectal cancer, CRC), uprzednio leczonych lub u których nie rozważa się zastosowania którejkolwiek innej dostępnej metody leczenia tj. chemioterapii opartej na fluoropirymidynie, leczenia z zastosowaniem leku anty-VEGF lub z zastosowaniem leku anty-EGFR. Regorafenib jest doustnym lekiem przeciwnowotworowym, który silnie blokuje wiele kinaz białkowych, w tym kinazy biorące udział w angiogenezie nowotworowej (VEGFR1, -2, -3, TIE2) i onkogenezie (KIT, RET, RAF-1, BRAF, BRAFV600E) oraz należące do mikrośrodowiska nowotworu (PDGFR, FGFR). W badaniach przedklinicznych regorafenib wykazał silną aktywność przeciwnowotworową w szerokim spektrum modeli nowotworów, w tym w modelach nowotworów jelita grubego; aktywność ta obejmuje zarówno działanie przeciwangiogenne, jak i przeciwproliferacyjne regorafenibu. Ponadto w warunkach in vivo regorafenib wykazał właściwości przeciwprzerzutowe. Główne metabolity u człowieka (M-2 i M-5) w modelach in vitro oraz in vivo odznaczały się podobną skutecznością jak sam regorafenib.

L04/L04A – Leki hamujące układ odpornościowy;

L04AA – Selektywne leki hamujące układ odpornościowy

Teriflunomidum: Aubagio (Sanofi-Aventis) jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (ang. multiple sclerosis, MS) o przebiegu rzutowo-ustępującym. Teryflunomid jest środkiem immunomodulującym o właściwościach przeciwzapalnych, który w sposób wybiórczy i odwracalny hamuje aktywność mitochondrialnego enzymu – dehydrogenazy dihydroorotanowej (ang. dihydroorotate dehydrogenase, DHO-DH), wymaganego do syntezy pirymidyny de novo. W rezultacie teryflunomid zmniejsza proliferację podzielonych komórek, które do ekspansji potrzebują syntezy pirymidyny de novo. Dokładny mechanizm terapeutycznego działania teryflunomidu w leczeniu MS nie jest do końca wyjaśniony, ale może on obejmować redukcję liczby limfocytów.

L04AB – Inhibitory czynnika martwicy nowotworów alfa (TNFα)

Infliximabum: Remsima (Celltrion) to 2. zarejestrowana marka infliksymabu. Na rynek wprowadzono Remicade (Janssen).

Remsima jest produktem leczniczym biopodobnym. Preparat jest wskazany w leczeniu następujących chorób: reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), choroba Crohna u dorosłych, choroba Crohna u dzieci i młodzieży, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wrzodziejące zapalenie jelita grubego u dzieci i młodzieży, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, łuszczycowe zapalenie stawów, łuszczyca.

Infliksymab jest chimerycznym ludzko-mysim przeciwciałem monoklonalnym IgG1, wytwarzanym przez mysią linię komórkową hybridoma przy zastosowaniu technologii rekombinacji DNA, wiążącym się z dużym powinowactwem zarówno z rozpuszczalną, jak i transbłonową formą ludzkiego czynnika martwicy nowotworu alfa (TNFα – tumour necrosis factor), ale nie wiążącym się z limfotoksyną α (TNFß).

L04AX – Inne leki hamujące układ odpornościowy

Pomalidomidum: Pomalidomide Celgene (Celgene Europe) w skojarzeniu z deksametazonem jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z nawrotowym i opornym szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej dwa schematy leczenia, obejmujące zarówno lenalidomid i bortezomib, i u których w trakcie ostatniego leczenia nastąpiła progresja choroby.

Pomalidomid wykazuje bezpośrednie działanie przeciwnowotworowe na szpiczaka, działanie immunomodulujące oraz hamuje wzrost szpiczaka mnogiego poprzez zahamowanie wzrostu guza. Pomalidomid hamuje w szczególności proliferację i indukuje apoptozę nowotworowych komórek hematopoetycznych. Ponadto hamuje proliferację linii komórkowych szpiczaka mnogiego opornych na lenalidomid i wykazuje działanie synergistyczne z deksametazonem w indukowaniu apoptozy komórek guza, zarówno na linie komórkowe wrażliwe na lenalidomid, jak i na linie komórkowe oporne na lenalidomid. Pomalidomid zwiększa odporność komórkową zależną od komórek T i komórek NK (Natural Killer) oraz hamuje wytwarzanie cytokin prozapalnych (np. TNF-α i IL-6) przez monocyty. Pomalidomid hamuje angiogenezę przez hamowanie migracji i adhezji komórek śródbłonka.

Decyzją Komisji Europejskiej z 8 X 2009 produkt leczniczy został oznaczony jako lek sierocy.

 

Opracowanie: dr n. farm. Jarosław Filipek

Kierownik Działu Informacji o Produktach

Administrator Farmaceutycznej Bazy Danych BAZYL

IMS Health

2013-09-20

Krajowa Baza Produktów Ochrony Zdrowia (KBPOZ)