07.2014 – UE – nowe rejestracje.

NOWE REJESTRACJE – UE

LIPIEC 2014

 

W lipcu 2014 r. Komisja Europejska w ramach procedury centralnej wydała 6 decyzji o dopuszczeniu do obrotu nowych produktów leczniczych przeznaczonych do stosowania u ludzi. Dotyczą one 4 nowych substancji czynnych (ataluren – oznaczony jako lek sierocy, obinutuzumab – oznaczony jako lek sierocy, peginterferon beta-1a, simoktokog alfa) oraz 3 substancji czynnych już stosowanych w lecznictwie. Produkty omówiono w ramach klasy ATC według WHO oraz substancji czynnej preparatu z uwzględnieniem wskazań i mechanizmu działania według Charakterystyki Produktu Leczniczego, pomijając inne szczegóły, które można znaleźć w witrynie internetowej Europejskiej Agencji Produktów Leczniczych (http://www.ema.europa.eu).

 

B – Krew i układ krwiotwórczy

B02 – Leki przeciwkrwotoczne; B02B – Witamina K i inne hemostatyki; B02BD – Czynniki krzepnięcia krwi

Simoctocog alfa: Nuwiq (Octapharma) jest wskazany do zapobiegania i leczenia krwawień u pacjentów cierpiących na hemofilię A (wrodzony niedobór czynnika VIII). Nuwiq może być stosowany we wszystkich grupach wiekowych.

Simoktokog alfa to rekombinowany ludzki VIII czynnik krzepnięcia (rDNA), będący oczyszczonym białkiem zawierającym 1440 aminokwasów. Jego cząsteczka zawiera sekwencję aminokwasową porównywalną z sekwencją aminokwasową czynnika VIII o strukturze 90 + 80 kDa (czyli pozbawionego domeny B). Wytwarzany jest techniką rekombinacji DNA w genetycznie zmodyfikowanych komórkach zarodkowych nerki człowieka (HEK 293F). Podczas procesu wytwarzania jak i do finalnego produktu leczniczego nie są dodawane materiały pochodzenia zwierzęcego bądź ludzkiego.

Kompleks czynnik VIII/czynnik von Willebranda składa się z dwóch cząsteczek, które spełniają różne funkcje fizjologiczne. Po podaniu dożylnym u pacjentów z hemofilią czynnik VIII łączy się z czynnikiem von Willebranda w krwioobiegu pacjenta. Aktywny czynnik VIII działa jako kofaktor aktywnego czynnika IX, przyspieszając przemianę czynnika X w aktywny czynnik X. Aktywny czynnik X przekształca protrombinę w trombinę. Następnie trombina przekształca fibrynogen we włóknik, co umożliwia powstanie skrzepu. Hemofilia A jest sprzężoną z płcią, dziedziczną chorobą krwi, spowodowaną zmniejszonym poziomem czynnika VIII:C, co powoduje obfite krwawienie do stawów, mięśni lub narządów wewnętrznych, albo samoistnie, albo jako rezultat urazu przypadkowego lub chirurgicznego. W terapii zastępczej zwiększa się poziom czynnika VIII w osoczu, w związku z czym następuje tymczasowa korekta niedoboru czynnika VIII i zmniejszenie tendencji do krwawienia.

 

L – Leki przeciwnowotworowe i wpływające na układ odpornościowy

L01 – Leki przeciwnowotworowe; L01X – Inne leki przeciwnowotworowe; L01XC – Przeciwciała monoklonalne

Obinutuzumab: Gazyvaro (Roche) w skojarzeniu z chlorambucylem jest wskazany do stosowania u dorosłych z wcześniej nieleczoną przewlekłą białaczką limfocytową (PBL), u których z powodu chorób współistniejących nie należy stosować leczenia opartego na pełnej dawce fludarabiny.

Obinutuzumab jest humanizowanym glikozylowanym przeciwciałem monoklonalnym typu II podklasy IgG1 skierowanym przeciwko CD20 i otrzymywanym poprzez humanizację mysiego przeciwciała macierzystego B-Ly1 i wytwarzanym z zastosowaniem technologii rekombinacji DNA w linii komórkowej pochodzącej z jajnika chomika chińskiego. Przeciwciało to działa bezpośrednio na pozakomórkową pętlę antygenu przezbłonowego CD20, na powierzchni niezłośliwych i złośliwych limfocytów pre-B i dojrzałych limfocytów B, ale nie na powierzchni krwiotwórczych komórek macierzystych, komórek pro-B, prawidłowych komórek krwi i innych prawidłowych tkanek. Glikoinżynieria fragmentu Fc obinutuzumabu powoduje wzrost powinowactwa do receptorów FcɣRIII komórek efektorowych, takich jak komórki NK (ang. natural killer), makrofagi, monocyty w porównaniu z przeciwciałami, których nie modyfikowano metodami glikoinżynieryjnymi. W badaniach nieklinicznych stwierdzono, że obinutuzumab indukuje bezpośrednią śmierć komórkową i pośredniczy w procesie cytoksyczności komórkowej zależnej od przeciwciał (ang. antibody dependent cellular cytotoxicity, ADCC) oraz fagocytozy komórkowej zależnej od przeciwciał (ang. antibody dependent cellular phagocytosis, ADCP) poprzez rekrutację immunologicznych komórek efektorowych FcɣRIII+. Ponadto, in vivo obinutuzumab jest mediatorem niewielkiego stopnia cytotoksyczności zależnej od dopełniacza (ang. complement dependent cytotoxicity, CDC). W porównaniu do przeciwciał typu I, obinutuzumab – przeciwciało typu II – charakteryzuje się większą zdolnością indukowania bezpośredniej śmierci komórkowej, przy jednoczesnym ograniczeniu CDC, po zastosowaniu równoważnej dawki. Obinutuzumab, jako przeciwciało modyfikowane metodami glikoinżynieryjnymi, charakteryzuje się podwyższoną cytoksycznością komórkową zależną od przeciwciał (ADCC), w porównaniu do przeciwciał niemodyfikowanych metodami glikoinżynieryjnymi, w równoważnych dawkach. W modelach zwierzęcych obinutuzumab przyczynia się do zmniejszenia liczby limfocytów B zdolnych do różnicowania się i zwiększa skuteczność działania przeciwnowotworowego.

Decyzją Komisji Europejskiej z 10 X 2012 oznaczono obinutuzumab jako sierocy produkt leczniczy.

L03/L03A – Środki pobudzające układ odpornościowy; L03AB – Interferony

Peginterferon beta-1a: Plegridy (Biogen Idec) jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów z rzutowo-remisyjną postacią stwardnienia rozsianego.

Peginterferon beta-1a jest interferonem beta-1a wytwarzanym w komórkach jajnika chomika chińskiego, kowalencyjnie sprzężonym z metoksypolietylenoglikolem o masie 20 kDa z użyciem O-2-metylopropionaldehydu jako łącznika, gdzie stopień podstawienia wynosi 1 mol polimeru/1 mol białka. Średnia masa cząsteczkowa wynosi ok. 44 kDa, z czego część białkowa stanowi ok. 23 kDa. Mocy tego produktu leczniczego nie należy porównywać z mocą innych białek pegylowanych ani niepegylowanych z tej samej grupy terapeutycznej.

Mechanizm działania peginterferonu beta-1a w leczeniu stwardnienia rozsianego nie został do końca poznany. Plegridy wiąże się z receptorem interferonu typu I na powierzchni komórek, co zapoczątkowuje kaskadę reakcji wewnątrzkomórkowych, które prowadzą do regulacji ekspresji genów odpowiadających na interferon. Efekty biologiczne, w których Plegridy może pełnić rolę mediatora, obejmują oddziaływanie na stężenie cytokin przeciwzapalnych (np. IL-4, IL-10, IL-27) (w mechanizmie „up‑regulation”), cytokin prozapalnych (np. IL-2, IL-12, IFN-γ, TNF-α) (w mechanizmie „down-regulation”) oraz hamowanie migracji aktywowanych komórek T przez barierę krew-mózg; chociaż mogą być tu zaangażowane również dodatkowe mechanizmy. Nie wiadomo, czy mechanizm działania produktu Plegridy w stwardnieniu rozsianym (SR) odbywa się za pośrednictwem tej samej drogi przemian biologicznych, jak opisano powyżej, ponieważ patofizjologia SR jest tylko częściowo poznana.

L04/L04A – Leki hamujące układ odpornościowy; L04AD – Inhibitory kalcyneuryny

Tacrolimus: Envarsus (Chiesi) to 9. zarejestrowana marka takrolimusu, w tym w 2 nowych dawkach 0,75 mg i 4 mg. Na rynku pojawiło się dotychczas 5 leków: Advagraf (Astellas), Prograf (Astellas), od czerwca 2011 Taliximun (PharmaSwiss), od lipca 2011 Tacni (Teva) i od września 2011 Cidimus (Sandoz). Nie wprowadzono jeszcze do sprzedaży: Modigraf (Astellas), Tacrolimus Accord (Accord Healthcare), Takrocept (Intas; lek zarejestrowany pierwotnie pod nazwą Tacrolimus Intas). Skreślono z Rejestru: Supregraf (Actavis; lek zarejestrowany pierwotnie przez firmę Lambda Therapeutics pod nazwą Tacrolimus Lambda), Tacroligen (PharOs).

Envarsus jest wskazany w profilaktyce odrzucania przeszczepu u dorosłych biorców allogenicznego przeszczepu nerki lub wątroby oraz w leczeniu w przypadku odrzucania allogenicznego przeszczepu opornego na leczenie innymi immunosupresyjnymi produktami leczniczymi u dorosłych pacjentów.

Wydaje się, że na poziomie molekularnym działanie takrolimusu zależy od wiązania z białkiem cytozolu (FKBP12) odpowiedzialnym za wewnątrzkomórkowe gromadzenie się leku. Kompleks FKBP12-takrolimus swoiście i kompetycyjnie wiąże się z kalcyneuryną i hamuje ją, co prowadzi do zależnego od wapnia zahamowania dróg przesyłania sygnału dla komórek T, zapobiegając w ten sposób transkrypcji nieciągłego zestawu genów cytokin. Takrolimus hamuje tworzenie się cytotoksycznych limfocytów, które są głównym czynnikiem odpowiedzialnym za odrzucanie przeszczepu. Takrolimus hamuje aktywację limfocytów T i proliferację limfocytów B zależną od pomocniczych limfocytów T, a także tworzenie się limfokin (takich jak interleukiny-2, -3 oraz γ-interferon) oraz ekspresję receptora dla interleukiny-2.

 

M – Układ mięśniowo-szkieletowy

M09/M09A/M09AX – Inne leki stosowane w chorobach układu mięśniowo-szkieletowego

Ataluren: Translarna (PTC Therapeutics) jest wskazany do stosowania w leczeniu dystrofii mięśniowej Duchenne’a warunkowanej przez mutację nonsensowną w genie dystrofiny u pacjentów chodzących w wieku od 5 lat. Nie wykazano skuteczności u pacjentów innych niż pacjenci chodzący. Obecność mutacji nonsensownej w genie dystrofiny należy potwierdzić poprzez badania genetyczne.

Mutacja nonsensowna DNA polega na zbyt wczesnym występowaniu kodonu stop w mRNA. Powoduje to zakończenie translacji przed uzyskaniem pełnej długości łańcucha białkowego, co z kolei jest przyczyną choroby. Ataluren umożliwia rybosomom translację pełnej cząsteczki mRNA mimo zbyt wcześnie występującego kodonu stop i tym samym wytworzenie łańcucha białkowego o pełnej długości.

Decyzją Komisji Europejskiej z 27 V 2005 oznaczono ataluren jako sierocy produkt leczniczy.

 

S – Narządy zmysłów

S01 – Leki okulistyczne; S01E – Leki przeciw jaskrze i zwężające źrenicę; S01EC – Inhibitory anhydrazy węglanowej; S01EC54 – Brynzolamid w połączeniach

Brinzolamide+brimonidine: Simbrinza (Alcon) jest wskazany do stosowania w celu obniżenia podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego (IOP, ang.: intraocular pressure,) u dorosłych pacjentów z jaskrą z otwartym kątem przesączania lub nadciśnieniem ocznym, u których stosując monoterapię nie osiągnięto wystarczającego obniżenia IOP.

Brynzolamid i winian brymonidyny zmniejszają ciśnienie wewnątrzgałkowe (IOP) u pacjentów z jaskrą z otwartym kątem przesączania (OAG, ang.: open-angle glaucoma) oraz z nadciśnieniem ocznym (OHT, ang.: ocular hypertension) przez zahamowanie wytwarzania cieczy wodnistej w wyrostku rzęstkowym oka. Jednak mechanizmy ich działania są różne. Brynzolamid działa poprzez hamowanie aktywności enzymu anhydrazy węglanowej (CA-II, ang.: carbonic anhydrase II) w nabłonku wyrostków rzęskowych, co spowalnia wytwarzanie jonów dwuwęglanowych i w konsekwencji zmniejsza transport sodu i płynu przez nabłonek wyrostków rzęskowych, czego skutkiem jest zahamowanie wytwarzania cieczy wodnistej. Brymonidyna, agonista receptora alfa-2-adrenergicznego, hamuje enzym cyklazę adenylową i zmniejsza zależne od stężenia cAMP wytwarzanie cieczy wodnistej. Ponadto podawanie brymonidyny zwiększa odpływ naczyniówkowo-twardówkowy.

Niektóre decyzje porejestracyjne Komisji Europejskiej:

■ decyzja z 31 VII 2014 dotycząca wycofania, na wniosek posiadacza z 6 VII 2014, pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi Doribax (Janssen-Cilag), zarejestrowanego 25 VII 2008 – substancja czynna: doripenem, klasa J01DH;

■ decyzja z 31 VII 2014 dotycząca wycofania, na wniosek posiadacza z 6 VII 2014, pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi IOA (Merck Sharp & Dohme), zarejestrowanego 16 XI 2011 – substancje czynne: nomegestrol+estradiol, klasa G03AA;

■ decyzja dotycząca wycofania pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi Revasc (Canyon Pharmaceuticals), zarejestrowanego 9 VII 1997 – substancja czynna: desirudin, klasa B01AE.

 

 

Opracowanie: dr n. farm. Jarosław Filipek

Kierownik Działu Informacji o Produktach

Administrator Farmaceutycznej Bazy Danych

IMS Health

2014-08-22

Krajowa Baza Produktów Ochrony Zdrowia (KBPOZ)

 

Źródła:

– klasyfikacja ATC i nomenklatura nazw substancji czynnych na podstawie opracowania WHO Collaborating Centre for Drug Statistics Methodology (“Guidelines for ATC Classification and DDD assignment 2014”, Oslo 2013; “ATC Index with DDDs 2014”, Oslo 2013), ze zmianami i uzupełnieniami mającymi zastosowanie od stycznia 2014 – tłumaczenie własne;

– informacje rejestracyjne: “Community register of medicinal products for human use”; “Community list of not active medicinal products for human use”;

– informacje o wprowadzeniu produktu na rynek w Polsce: dane IMS Health;

– opisy wskazań i mechanizmów działania: Charakterystyki Produktów Leczniczych;

– pozostałe opinie i komentarze: autorskie.