05.2017 – UE – nowe rejestracje.

A – Przewód pokarmowy i metabolizm

A16/A16A – Pozostałe produkty działające na przewód pokarmowy i metabolizm; A16AB – Enzymy

Cerliponase alfa: Brineura (BioMarin) jest wskazany do leczenia ceroidolipofuscynozy neuronalnej typu 2 (CLN2, ang. Classic Late Infantile Neuronal Ceroid Lipofuscinosis), znanej również jako niedobór tripeptydylo-peptydazy 1 (TPP1, ang. tripeptidyl peptidase 1). Jest podawany we wlewie do komory mózgowej.

Cerliponaza alfa jest rekombinowaną formą ludzkiej tripeptydylopeptydazy 1 (rhTPP1), wytwarzaną w komórkach jajnika chomika chińskiego. Cerliponaza alfa to proteolityczny, nieaktywny proenzym (zymogen), który jest aktywowany w lizosomie. Cerliponaza alfa jest pobierana przez komórki docelowe i przenoszona do lizosomów przez niezależny od kationu receptor mannozo-6-fosforanu (Ci-MPR, znany również jako receptor M6P/IGF2). Profil glikozylacji cerliponazy alfa powoduje spójny wychwyt komórkowy i skierowanie do lizosomu w celu aktywacji. Aktywowany enzym proteolityczny (rhTPP1) rozszczepia tripeptydy z N-końca docelowego białka bez określonej swoistości substratowej. Nieodpowiednie stężenie TPP1 powoduje chorobę CLN2, która prowadzi do neurodegeneracji, utraty funkcji neurologicznych i śmierci w dzieciństwie.

Decyzją Komisji Europejskiej z 12 marca 2013 cerliponaza alfa została oznaczona jako sierocy produkt leczniczy i w okresie od 1 czerwca 2017 ma zagwarantowaną w podanym wskazaniu 10‑letnią wyłączność rynkową.

 

C – Układ sercowo-naczyniowy

C01 – Leki stosowane w chorobach serca; C01E – Inne preparaty stosowane w chorobach serca; C01EB – Inne preparaty stosowane w chorobach serca

Ivabradine: Ivabradine Accord (Accord Healthcare) to 13. zarejestrowana marka iwabradyny. Do sprzedaży w Polsce wprowadzono 4 marki: Procoralan (Servier), od października 2016 Bixebra (Krka), od listopada 2016 Ivabradine Anpharm i od kwietnia 2017 Raenom (Gedeon Richter Polska).

Nie pojawiły się jeszcze na rynku: Brediwal (Sandoz), Corlentor (Servier), Ivabradine Chanelle Medical, Ivabradine JensonR (Jenson R+), Ivabradine Mylan, Ivabradine Teva, Ivabradine Zentiva, Iwabradyna Synthon.

 

J – Leki przeciwzakaźne działające ogólnie

J07 – Szczepionki; J07A – Szczepionki bakteryjne; J07AH – Szczepionki przeciwko meningokokom; J07AH09 – Meningokok klasy B, szczepionka wieloskładnikowa

Meningococcale classis B vaccinum: Trumenba (Pfizer) to 2. zarejestrowana szczepionka tego typu. Na rynek od maja 2014 została wprowadzona szczepionka Bexsero (GlaxoSmithKline Vaccines).

Szczepionka Trumenba jest wskazana do czynnego uodparniania osób w wieku od 10 lat przeciw inwazyjnej chorobie meningokokowej wywoływanej przez szczepy Neisseria meningitidis grupy B. Trumenba zawiera rekombinowane lipidowane białko wiążące czynnik H (fHbp, ang. factor H‑binding protein) podrodzin A i B ze szczepów Neisseria meningitidis serogrupy B, wytwarzane w komórkach Escherichia coli metodą rekombinacji DNA, adsorbowane na fosforanie glinu.

Białko fHbp znajduje się na powierzchni meningokoków i odgrywa zasadniczą rolę dla tych bakterii, a mianowicie chroni je przed działaniem mechanizmów obronnych układu immunologicznego gospodarza. Warianty białka fHbp dzielą się na dwie immunologicznie odrębne podrodziny A i B, przy czym ponad 96% izolatów serogrupy B występujących w Europie charakteryzuje się występowaniem na powierzchni bakterii wariantów białka fHbp z którejś z tych podrodzin. Uodparnianie organizmu za pomocą szczepionki Trumenba, która zawiera jeden wariant białka fHbp z obu podrodzin A i B, ma na celu stymulowanie wytwarzania bakteriobójczych przeciwciał rozpoznających białko fHbp w szczepach meningokoków. Metoda MEASURE (ang. meningococcal antigen surface expression – ekspresja powierzchniowa antygenów meningokokowych) została opracowana w celu skorelowania poziomu ekspresji powierzchniowej białka fHbp ze skutecznością bakteriobójczą wobec szczepów meningokoków grupy B obecnych w surowicy podczas oznaczania aktywności bakteriobójczej surowicy z użyciem ludzkiego dopełniacza (hSBA, ang. serum bactericidal assay with human complement). Analiza ponad 2150 różnych inwazyjnych izolatów meningokoków grupy B pobranych w latach 2000–2014 w 7 krajach europejskich, Stanach Zjednoczonych Ameryki i Kanadzie pokazała, że ponad 91% wszystkich izolatów meningokoków grupy B (MenB) wykazywało ekspresję białka fHbp na poziomie potwierdzającym podatność na bakteriobójcze działanie przeciwciał indukowanych szczepionką.

 

L – Leki przeciwnowotworowe i wpływające na układ odpornościowy

L01 – Leki przeciwnowotworowe; L01X – Inne leki przeciwnowotworowe; L01XC – Przeciwciała monoklonalne

Dinutuximab beta: Dinutuximab beta Apeiron (Apeiron Biologics) jest wskazany do leczenia nerwiaka zarodkowego wysokiego ryzyka u pacjentów w wieku 12 miesięcy i starszych, którzy wcześniej otrzymali chemioterapię indukcyjną z przynajmniej częściową odpowiedzią, a następnie terapię mieloablacyjną oraz przeszczepienie komórek macierzystych, a także u pacjentów z nawrotowym lub opornym na leczenie nerwiakiem zarodkowym w wywiadzie, z chorobą resztkową lub bez. Przed leczeniem nawrotowego nerwiaka zarodkowego aktywnie postępującą chorobę należy ustabilizować przy pomocy innych odpowiednich metod. U pacjentów z nawrotową/oporną na leczenie chorobą w wywiadzie oraz u pacjentów, którzy nie uzyskali całkowitej odpowiedzi na leczenie po terapii pierwszej linii, Dinutuximab beta Apeiron należy podawać w skojarzeniu z interleukiną-2 (IL‑2).

Dinutuksymab beta jest chimerycznym ludzko-mysim przeciwciałem monoklonalnym IgG1, wytwarzanym w hodowli komórek ssaków (jajnika chomika chińskiego – CHO) z zastosowaniem technologii rekombinacji DNA, swoiście skierowanym przeciw ugrupowaniu węglowodanowemu disialogangliozydu 2 (GD2), który charakteryzuje się dużą ekspresją na powierzchni komórek nerwiaka zarodkowego.

Wykazano, że dinutuksymab łączy się w warunkach in vitro z liniami komórek nerwiaka zarodkowego, o których wiadomo, że wykazują ekspresję GD2 i powoduje on zarówno cytotoksyczność komórkową zależną od przeciwciał (ADCC, ang. antibody dependent cellular cytotoxicity) jak i cytotoksyczność zależną od dopełniacza (CDC). W obecności ludzkich komórek efektorowych, w tym jednojądrzastych komórek krwi obwodowej (PMBC, ang. peripheral blood mononuclear cell) i granulocytów od zdrowych dawców ludzkich, dinutuksymab beta pośredniczył w niszczeniu kilku linii komórkowych nerwiaka zarodkowego w sposób zależny od dawki. Ponadto, w badaniach in vivo wykazano, że dinutuksymab beta pozwala na zahamowanie przerzutów do wątroby na syngenicznym mysim modelu przerzutów do wątroby. Neurotoksyczność związana z dinutuksymabem beta wynika prawdopodobnie z indukcji allodynii mechanicznej, na którą wpływać może reaktywność dinutuksymabu beta wobec antygenu GD2 występującego na powierzchni obwodowych włókien nerwowych i mieliny.

Decyzją Komisji Europejskiej z 8 listopada 2012 dinutuksymab beta został oznaczony jako sierocy produkt leczniczy w podanym wskazaniu, a w okresie od 11 maja 2017 ma zagwarantowaną 10-letnią wyłączność rynkową.

Skreślono z unijnego Rejestru Unituxin (United Therapeutics Europe), który przeznaczony był do leczenia nerwiaka zarodkowego wysokiego ryzyka u pacjentów w wieku od 12 miesięcy do 17 lat, których wcześniej leczono za pomocą chemioterapii indukcyjnej z przynajmniej częściową odpowiedzią, a następnie terapii mieloablacyjnej oraz autologicznym przeszczepem komórek macierzystych (ASCT, ang. autologous stem cell transplant), a podawany był w skojarzeniu z czynnikiem stymulującym tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów (GM-CSF, ang. granulocyte-macrophage colony-stimulating factor), interleukiną-2 (IL-2) oraz izotretynoiną. Dinutuksymab zawarty w preparacie Unituxin to chimeryczne ludzko-mysim przeciwciało monoklonalne, składające się z mysich zmiennych regionów łańcuchów lekkich i ciężkich oraz stałego regionu ludzkiego dla łańcucha ciężkiego IgG1 oraz lekkiego łańcucha kappa, wytwarzane w hodowli mysich komórek szpiczakowych (Sp2/0) w technologii rekombinacji DNA. Decyzją Komisji Europejskiej z 21 czerwca 2011 dinutuksymab zawarty w leku Unituxin był oznaczony jako sierocy produkt leczniczy, a w okresie od 18 sierpnia 2015 miał zagwarantowaną 10-letnią wyłączność rynkową.

 

M – Układ mięśniowo-szkieletowy

M09/M09A/M09AX – Inne leki stosowane w chorobach układu mięśniowo-szkieletowego

Nusinersen: Spinraza (Biogen Idec) jest wskazany do leczenia rdzeniowego zaniku mięśni 5q.

Nusinersen jest oligonukleotydem antysensownym (ASO, ang. antisense oligonucleotide), który zwiększa proporcje włączania eksonu 7 do transkryptów matrycowego kwasu rybonukleinowego (mRNA) kodującego białko SMN2 (ang. survival motor neuron 2) poprzez wiązanie do miejsca intronowego wyciszacza splicingu (ISS-N1), znajdującego się w intronie 7 prekursora mRNA (pre-mRNA). Przez to wiązanie ASO wypiera czynniki splicingowe, co prowadzi do supresji splicingu. Usunięcie tych czynników prowadzi do utrzymania eksonu 7 w mRNA dla SMN2, w związku z czym utworzone mRNA SMN2 może ulegać translacji do funkcjonalnego białka SMN o pełnej długości.

SMA (ang. spinal muscular atrophy) to postępująca choroba układu nerwowo-mięśniowego wywołana mutacją w chromosomie 5q w genie SMN1. Drugi gen SMN2, zlokalizowany w sąsiedztwie genu SMN1, odpowiada za produkcję niewielkiej ilości białka SMN. SMA to choroba o szerokim spektrum objawów klinicznych, której ciężkość jest związana z mniejszą liczbą kopii genu kodującego SMN2 i młodszym wiekiem w momencie wystąpienia objawów.

Decyzją Komisji Europejskiej z 2 kwietnia 2012 nusinersen został oznaczony jako sierocy produkt leczniczy i w okresie od 1 czerwca 2017 ma zagwarantowaną w podanym wskazaniu 10‑letnią wyłączność rynkową.

 

V – Preparaty różne

V09 – Radiofarmaceutyki diagnostyczne; V09I – Wykrywanie nowotworów; V09IX – Inne radiofarmaceutyki do wykrywania nowotworów

Fluciclovine [¹⁸F]: Axumin (Blue Earth Diagnostics) jest wskazany do stosowania w pozytonowej tomografii emisyjnej (ang. positron emission tomography, PET), badaniu obrazowym wykrywającym miejsca wznowy raka gruczołu krokowego u dorosłych mężczyzn z podejrzeniem wznowy nowotworu w oparciu o podwyższone stężenie swoistego antygenu sterczowego (ang. prostate specific antigen, PSA) we krwi po zakończonym leczeniu podstawowym.

Flucyklowina (¹⁸F) jest syntetycznym aminokwasem, transportowanym przez błony komórkowe ssaków za pomocą nośników aminokwasów, takich jak LAT-1 (ang. human L‑type amino acid transporter 1) i ASCT2 (ang. alanine, serine, cysteine-preferring transporter 2), których aktywność zwiększa się w przypadku nowotworu gruczołu krokowego i tym samym tworzą mechanizm, który zwiększa nagromadzenie flucyklowiny (¹⁸F) w nowotworze gruczołu krokowego. Nie badano korelacji ilościowej in vivo między wychwytem flucyklowiny i zwiększonym napływem flucyklowiny do komórek u zdrowych ochotników ani pacjentów z nowotworem gruczołu krokowego. W stężeniach chemicznych, które stosowane są do badań diagnostycznych, flucyklowina (¹⁸F) nie wydaje się wywierać jakiegokolwiek działania farmakodynamicznego.

 

 

 

Opracowanie: dr n. farm. Jarosław Filipek

Kierownik Działu Informacji o Produktach

Administrator Farmaceutycznej Bazy Danych

 

 

 

Quintiles IMS

2017-06-10

Krajowa Baza Produktów Ochrony Zdrowia (KBPOZ)

 

Źródła:

– klasyfikacja ATC i nomenklatura nazw substancji czynnych na podstawie opracowania WHO Collaborating Centre for Drug Statistics Methodology (“Guidelines for ATC Classification and DDD assignment 2017”, Oslo 2016; “ATC Index with DDDs 2017”, Oslo 2016), ze zmianami i uzupełnieniami mającymi zastosowanie w roku 2017 – tłumaczenie własne;

– informacje rejestracyjne: “Community register of medicinal products for human use”; “Community list of not active medicinal products for human use”;

– informacje o wprowadzeniu produktu na rynek w Polsce: dane QuintilesIMS;

– opisy wskazań i mechanizmów działania: Charakterystyki Produktów Leczniczych;

– pozostałe opinie i komentarze: autorskie.