04.2014 – UE – nowe rejestracje.

NOWE REJESTRACJE – UE

KWIECIEŃ 2014

 

W kwietniu 2014 r. Komisja Europejska w ramach procedury centralnej wydała 12 decyzji o dopuszczeniu do obrotu nowych produktów leczniczych przeznaczonych do stosowania u ludzi. Dotyczą one 3 nowych substancji czynnych (bromek umeklidynium, delamanid, elosulfaza alfa) i 11 substancji czynnych stosowanych już w lecznictwie, w tym 4 substancji oznaczonych jako leki sieroce (delamanid, elosulfaza alfa, kwas cholowy, kwas para-aminobenzoesowy). Produkty omówiono w ramach klasy ATC według WHO oraz substancji czynnej preparatu z uwzględnieniem wskazań i mechanizmu działania według Charakterystyki Produktu Leczniczego, pomijając inne szczegóły, które można znaleźć w witrynie internetowej Europejskiej Agencji Produktów Leczniczych (http://www.ema.europa.eu).

 

A – Przewód pokarmowy i metabolizm

A05 – Leczenie chorób dróg żółciowych i wątroby; A05A – Leczenie chorób dróg żółciowych; A05AA – Preparaty kwasów żółciowych

Cholic acid: Cholic acid FGK (FGK Representative Service) jest wskazany do stosowania u niemowląt, dzieci i młodzieży w wieku od pierwszego miesiąca życia do 18. roku życia oraz dorosłych w leczeniu wrodzonych nieprawidłowości syntezy pierwotnych kwasów żółciowych wywołanych niedoborem 27-hydroksylazy sterolowej (w postaci ksantomatozy mózgowo-ścięgnistej, ang. cerebrotendinous xanthomatosis, CTX), niedoborem racemazy 2- (lub α-) metyloacylo-CoA (AMACR) lub niedoborem 7α-hydroksylazy cholesterolowej (CYP7A1).

Po podaniu kwasu cholowego występuje „regulacja w dół” syntezy kwasów żółciowych i znaczny spadek lub prawie całkowity zanik nieprawidłowych kwasów żółciowych. Równocześnie z zanikiem nieprawidłowych metabolitów kwasu żółciowego postępuje stałe zmniejszanie się aktywności enzymów wątrobowych w osoczu do wartości prawidłowych. Leczenie doustnym kwasem cholowym pobudza przepływ i wydzielanie żółci, hamuje wytwarzanie i gromadzenie się hepatotoksycznych i cholestatycznych prekursorów kwasów żółciowych oraz ułatwia wchłanianie tłuszczu bez toksycznych działań niepożądanych przy zastosowaniu dawek leczniczych.

Wrodzone nieprawidłowości syntezy pierwotnych kwasów żółciowych obejmują dziedziczne wady podstawowych enzymów odpowiedzialnych za katalizowanie kluczowych reakcji syntezy kwasów cholowego i chenodeoksycholowego. Leczenie egzogennym kwasem cholowym ma na celu zastąpienie fizjologicznych kwasów żółciowych u pacjentów z wrodzonymi nieprawidłowościami syntezy kwasów żółciowych. Kwas cholowy jest jednym z pierwotnych kwasów żółciowych w organizmie, warunkujących podstawowe funkcje fizjologiczne. Celem zastąpienia brakującego kwasu cholowego jest przywrócenie głównych funkcji tego kwasu żółciowego – transportu lipidów w postaci mieszanych miceli, aktywacji kolipazy oraz trawienia i wchłaniania tłuszczów, wchłaniania witamin rozpuszczalnych w tłuszczach oraz indukcji przepływu żółci, a tym samym zapobiegania cholestazie. Farmakodynamiczne działanie kwasu cholowego polega na hamowaniu zwrotnym syntezy toksycznych produktów częściowej biosyntezy kwasów żółciowych, które powstają w wyniku zablokowania prawidłowego szlaku syntezy kwasów żółciowych. Kwas cholowy „reguluje w dół” biosyntezę kwasu żółciowego poprzez aktywację receptora farnezoidylowego, który hamuje transkrypcję genu CYP7A1 kodującego 7α-hydroksylazę cholesterolową, enzymu ograniczającego syntezę kwasu żółciowego. W każdym z niedoborów pierwotnych kwasów żółciowych z powodu wad enzymów szlaku biosyntezy nieobecność pierwotnych kwasów żółciowych prowadzi do cholestazy i niekontrolowanego gromadzenia się toksycznych prekursorów kwasów żółciowych. Celem leczenia jest poprawa przepływu żółci i wchłaniania tłuszczów oraz przywrócenie fizjologicznego hamowania syntezy kwasów żółciowych na drodze sprzężenia zwrotnego, co zmniejsza wytwarzanie toksycznych prekursorów kwasów żółciowych.

Komisja Europejska 28 października 2009 r. oznaczyła kwas cholowy jako sierocy produkt leczniczy.

We wrześniu 2013 został zarejestrowany, również jako lek sierocy, preparat Orphacol (CTRS) o zbliżonym zastosowaniu.

A10 – Leki stosowane w cukrzycy; A10B – Leki obniżające poziom glukozy we krwi, z wyłączeniem insulin; A10BD – Preparaty złożone doustnych leków obniżających poziom glukozy we krwi; A10BD16 – Metformina i kanagliflozyna

Metformin+canagliflozin: Vokanamet (Janssen-Cilag) jest wskazany do stosowania u dorosłych w wieku od 18 lat z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii, jako terapia wspomagająca dietę i ćwiczenia fizyczne: u pacjentów z niewystarczającą kontrolą glikemii stosujących maksymalne tolerowane dawki metforminy w monoterapii; u pacjentów stosujących maksymalne tolerowane dawki metforminy razem z innymi produktami leczniczymi zmniejszającymi glikemię w tym insuliną, gdy nie zapewniają właściwej kontroli glikemii; u pacjentów wcześniej leczonych skojarzeniem kanagliflozyny z metforminą w postaci oddzielnych tabletek.

Vokanamet zawiera dwie doustne substancje hipoglikemizujące o różnych i uzupełniających się mechanizmach działania, stosowane w celu poprawy kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2: kanagliflozynę, inhibitor kotransportera glukozy sodowej (ang. Sodium Glucose Linked Transporter 2: SGLT2) i chlorowodorek metforminy – lek z grupy biguanidów.

Kanagliflozyna to transporter SGLT2, ulegający selektywnej ekspresji w kanalikach nerkowych, który jest w głównej mierze odpowiedzialny za wchłanianie zwrotne filtrowanej glukozy ze światła kanalików. U pacjentów z cukrzycą występuje zwiększone zwrotne wchłanianie glukozy, co może wpływać na utrzymujące się podwyższone stężenia glukozy. Kanagliflozyna jest doustnym czynnym inhibitorem SGLT2. Poprzez hamowanie SGLT2 zmniejsza reabsorpcję przefiltrowanej glukozy, zmniejsza próg nerkowy dla glukozy (RTG) i w ten sposób zwiększa wydzielanie glukozy do moczu (UGE), co skutkuje u pacjentów z cukrzycą typu 2 zmniejszeniem podwyższonego stężenia glukozy. Zwiększenie UGE przez hamowanie SGLT2 przekłada się także na diurezę osmotyczną, z działaniem osmotycznym prowadzącym do zmniejszenia skurczowego ciśnienia krwi; zwiększenie UGE związane jest z wydatkiem kalorii i zmniejszeniem masy ciała, co wykazano w badaniach u pacjentów z cukrzycą typu 2. Działanie kanagliflozyny zwiększające UGE bezpośrednio zmniejszające glikemię jest niezależne od insuliny. W badaniach klinicznych kanagliflozyny stwierdzono poprawę wskaźnika HOMA beta-cell (model oceny homeostazy dla czynności komórek beta) oraz poprawę odpowiedzi wydzielniczej komórek beta po obciążeniu mieszanym pokarmem.

Metformina jest biguanidem o działaniu przeciwcukrzycowym, zmniejszającym zarówno podstawowe, jak i poposiłkowe stężenie glukozy w osoczu. Nie pobudza wydzielania insuliny i dlatego nie wywołuje hipoglikemii. Może wywierać działanie zmniejszające stężenie glukozy poprzez trzy mechanizmy: zmniejszając wątrobowe wytwarzanie glukozy poprzez zahamowanie glukoneogenezy i glikogenolizy; w mięśniach, poprzez niewielkie zwiększenie wrażliwości na insulinę, poprawiając obwodowy wychwyt glukozy i jej zużycie; opóźniając jelitowe wchłanianie glukozy. Pobudza wewnątrzkomórkową syntezę glikogenu działając na syntazę glikogenu. Zwiększa zdolności transportowe specyficznych błonowych transporterów glukozy (GLUT-1 i GLUT-4). U ludzi, niezależnie od wpływu na glikemię, metformina działa korzystnie na metabolizm lipidów. Potwierdzają to wyniki średnio- i długoterminowych kontrolowanych badań klinicznych z zastosowaniem dawek terapeutycznych: metformina zmniejsza stężenie cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL i trójglicerydów w surowicy.

A16/A16A – Pozostałe produkty działające na przewód pokarmowy i metabolizm; A16AB – Enzymy

Elosulfase alfa: Vimizim (BioMarin) jest wskazany do stosowania w leczeniu mukopolisacharydozy typu IVA (zespół Morquio A, MPS IVA) u pacjentów w każdym wieku. Elosulfaza alfa jest rekombinowaną postacią ludzkiej 6-sulfatazy N‑acetylogalaktozaminy (rhGALNS) i jest wytwarzana z komórek jajowych chomika chińskiego na drodze technologii rekombinacji DNA.

Mukopolisacharydozy obejmują grupę zaburzeń spichrzania lizosomalnego, powodowanych przez niedobór specyficznych enzymów lizosomalnych potrzebnych do katabolizmu glikozaminoglikanów (GAG). MPS IVA charakteryzuje się brakiem lub znaczącym zmniejszeniem aktywności 6-sulfatazy N‑acetylogalaktozaminy. Wynikiem deficytu aktywności sulfatazy jest kumulacja substratów GAG, KS i 6-siarczanu chondroityny (CS6) w kompartmencie lizosomalnym komórek w organizmie. Ta kumulacja prowadzi do rozległej dysfunkcji komórkowej, tkankowej i narządowej. Elosulfaza alfa ma za zadanie dostarczyć egzogenny enzym 6-sulfatazę N-acetylogalaktozaminy, który będzie przejmowany przez lizosomy i zwiększy katabolizm GAG, KS i C6S. W przekazywaniu enzymu przez komórki do lizosomów pośredniczą kationoniezależne receptory mannozo-6-fosforanu, prowadząc do odtworzenia aktywności GALNS i eliminacji KS i C6S.

C – Układ sercowo-naczyniowy

C07/C07A – Leki blokujące receptory b-adrenergiczne; C07AA – Nieselektywne leki blokujące receptory b‑adrenergiczne

Propranolol: Hemangiol (Pierre Fabre Dermatologie) w postaci roztworu doustnego przeznaczonego dla niemowląt to 3. zarejestrowana marka propranololu. Do sprzedaży wprowadzono Propranolol WZF (Polfa Warszawa) w postaci doustnej i iniekcyjnej. Nie pojawił się jeszcze na rynku Propranolol Accord (Accord Healthcare).

Hemangiol jest wskazany w leczeniu proliferujących naczyniaków niemowlęcych wymagających leczenia systemowego: naczyniak zagrażający życiu lub funkcjom życiowym; wrzodziejący naczyniak z towarzyszącym bólem i (lub) brakiem odpowiedzi na przyjęte metody opatrywania ran; naczyniak z ryzykiem trwałych blizn lub zniekształcenia. Podawanie produktu leczniczego należy rozpoczynać u niemowląt w wieku od 5. tygodnia do 5. miesiąca życia.

Potencjalne mechanizmy działania propranololu w proliferujących naczyniakach niemowlęcych opisane w literaturze mogą obejmować różne mechanizmy, wszystkie w bliskim powiązaniu: miejscowe działanie hemodynamiczne (skurcz naczyń, który jest klasyczną konsekwencją blokady receptorów beta-adrenergicznych i zmniejszenie perfuzji przez naczyniak niemowlęcy); działanie przeciwangiogenne (zmniejszenie proliferacji komórek śródbłonka naczyń, zmniejszenie neowaskularyzacji oraz tworzenie cewek naczyniowych, zmniejszenie wydzielania metaloproteinazy macierzy MMP-9); działanie wyzwalające apoptozę w komórkach śródbłonka kapilar; osłabienie szlaków sygnałowych VEGF i bFGF oraz następnie angiogenezy/proliferacji.

Propranolol jest lekiem blokującym receptory beta-adrenergiczne, który charakteryzuje się trzema właściwościami farmakologicznymi: brak kardioselektywnej aktywności blokującej receptory beta 1; działanie przeciwarytmiczne; brak aktywności częściowego agonisty (lub powiązanej aktywności leków sympatykomimetycznych).

J – Leki przeciwzakaźne działające ogólnie

J04 – Leki przeciwprątkowe; J04A – Leki stosowane w leczeniu gruźlicy;

J04AA – Kwas aminosalicylowy i jego pochodne

4-aminosalicylic acid: Para-aminosalicylic acid Lucane jest wskazany do stosowania w odpowiednim leczeniu skojarzonym gruźlicy wielolekoopornej u osób dorosłych i dzieci w wieku od 28 dni, gdy z powodu oporności lub tolerancji niemożliwe jest opracowanie innego skutecznego schematu leczenia. Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Kwas aminosalicylowy wykazuje działanie bakteriostatyczne względem Mycobacterium tuberculosis. Hamuje powstawanie bakteryjnej oporności na streptomycynę i izoniazyd. Mechanizm działania kwasu para-aminosalicylowego przypomina mechanizm działania sulfonamidów i polega na konkurencji z kwasem para-aminobenzoesowym (PABA) o przyłączenie syntazy dihydropteronianu (DHP), enzymu kluczowego w biosyntezie folianów. Wydaje się jednak, że kwas para-aminosalicylowy jest słabym inhibitorem DHP in vitro, zatem możliwe, że ma on inny cel. W wątrobie kwas para-aminosalicylowy ulega acetylacji i przekształceniu do nieaktywnego metabolitu, kwasu N-acetylo-para-aminosalicylowego, który nie wykazuje działania bakteriostatycznego. Okres półtrwania tego leku w osoczu wynosi około 1 godziny, a jego stężenie nie ulega znacznym zmianom u osób z zaburzeniami czynności wątroby. Stężenie metabolitu może być zwiększone u osób z niewydolnością nerek.

Kwas para-aminosalicylowy Lucane jest preparatem dojelitowym, co oznacza, że odporna na działanie kwasu powłoka granulek chroni je przed rozkładem w żołądku, w związku z czym zapobiega powstawaniu metaaminofenolu (znanej hepatotoksyny). Drobny granulat opracowano w celu uniknięcia ograniczeń podczas opróżniania żołądka, dotyczących dużych cząstek. W środowisku obojętnym, jakie występuje w jelicie cienkim lub w pokarmie o odczynie obojętnym, odporna na działanie kwasu powłoka rozpuszcza się w ciągu jednej minuty. Podczas podawania granulatu należy zachować ostrożność, aby ochronić odporną na działanie kwasu powłokę poprzez podawanie dawki granulatu w kwaśnym pożywieniu. Ponieważ granulki są chronione za pomocą powłoki dojelitowej, wchłanianie rozpoczyna się dopiero po opuszczeniu żołądka. Miękkie szkielety granulek nie rozpuszczają się i mogą być obecne w stolcu.

Substancja czynna preparatu została oznaczona jako lek sierocy decyzją Komisji Europejskiej z 17 grudnia 2010.

J04AK – Inne leki stosowane w leczeniu gruźlicy

Delamanid: Deltyba (Otsuka Novel Products) jest wskazany do stosowania w ramach leczenia skojarzonego wielolekoopornej gruźlicy płuc (ang. Multi-drug resistant tuberculosis; MDR-TB) u dorosłych pacjentów, gdy ze względu na brak tolerancji lub oporność nie da się zastosować innego schematu leczenia. Leczenie skojarzone należy kontynuować po zakończeniu 24-tygodniowego okresu leczenia delamanidem, zgodnie z wytycznymi WHO. Zaleca się podawanie delamanidu w ramach bezpośrednio nadzorowanej terapii (ang. Directly observed therapy; DOT). Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Farmakologiczny mechanizm działania delamanidu polega na hamowaniu syntezy elementów ściany komórkowej bakterii, kwasu metoksymikolowego i ketomikolowego. Zidentyfikowane metabolity delamanidu nie wykazują działania przeciwko mykobakteriom. Delamanid w warunkach in vitro nie wykazuje żadnej aktywności wobec gatunków bakterii innych niż mykobakterie. Sugeruje się, że mutacja jednego z 5 genów kodujących koenzym F420 odpowiada za powstawanie mechanizmu oporności mykobakterii na delamanid. Częstość występowania spontanicznej oporności w warunkach in vitro jest podobna do spontanicznej oporności obserwowanej dla izoniazydu i większa niż dla ryfampicyny. Udokumentowano rozwijanie się oporności na delamanid podczas leczenia. Delamanid nie wykazuje oporności krzyżowej z żadnym z obecnie stosowanych leków przeciwgruźliczych.

Substancja czynna preparatu została oznaczona jako lek sierocy decyzją Komisji Europejskiej z 1 lutego 2008.

 

N – Układ nerwowy

N03/N03A – Leki przeciwpadaczkowe; N03AX – Inne leki przeciwpadaczkowe

Pregabalin: Pregabalin Pfizer to 2. zarejestrowana marka pregabaliny. Do sprzedaży wprowadzono preparat Lyrica (także Pfizer).

Pregabalin Pfizer jest wskazany: w leczeniu bólu neuropatycznego pochodzenia obwodowego i ośrodkowego u osób dorosłych; w leczeniu skojarzonym napadów padaczkowych częściowych u dorosłych, które są lub nie są wtórnie uogólnione; w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych (Generalised Anxiety Disorder – GAD) u osób dorosłych.

Pregabalina to pochodna kwasu gamma-aminomasłowego [GABA: kwas(S)-3-(aminometylo)-5-metyloheksanowy]. Pregabalina wiąże się z pomocniczą podjednostką (białko α2-δ) otwieranego poprzez zmianę napięcia błonowego kanału wapniowego w ośrodkowym układzie nerwowym.

N06 – Psychoanaleptyki; N06D – Leki przeciw demencji; N06DA – Antycholinoesterazy

Rivastigmine: Rivastigmine 3M Health Care Ltd. w postaci systemów transdermalnych to 31. zarejestrowana marka rywastygminy, a 12. marka transdermalna. Do sprzedaży wprowadzono 16 leków: Exelon (Novartis Europharm), od sierpnia 2009 Nimvastid (Krka), od maja 2010 Prometax (Novartis Europharm), od sierpnia 2010 Ristidic (PharmaSwiss), od stycznia 2011 Rivastigmin Orion i Rivaxon (Biogened), od marca 2011 Symelon (SymPhar; lek zarejestrowany początkowo pod nazwą Rivaller), od czerwca 2011 Rivaldo (Polfa Pabianice; lek zarejestrowany początkowo pod nazwą Velastina), Rivastigmine Teva i od lipca 2011 Rivastigmine Teva Pharma, od sierpnia 2011 Rivastigmin Stada (lek zarejestrowany początkowo pod nazwą Niddastig), od września 2011 Rivastigmine Mylan kapsułki, od stycznia 2012 Signelon (Synteza), od lutego 2012 Rivastigmine Actavis, od października 2013 Permente (Alvogen) i od stycznia 2014 Rywastygmina Apotex.

Nie pojawiły się jeszcze na rynku: Evertas (Zentiva; lek zarejestrowany pierwotnie przez firmę Acino pod nazwą Werendi), Ivagalmin (Genepharm), Kerstipon (Pharmathen), Loristiven (Blau Farma Group), Rivaldo TDS (Adamed), Rivalong (Farma-Projekt), Rivastigmin Cipla, Rivastigmine 1A Pharma, Rivastigmine Aurobindo, Rivastigmine Hexal, Rivastigmine Mylan system transdermalny (lek zarejestrowany pierwotnie pod nazwą Rivastigmine Acino), Rivastigmine Sandoz, Rivoder (Welding), Rywastygmina-Neuraxpharm.

Skreślono z Rejestru: Resymtia (Abbott), Rivastigmin +Pharma, Rivastigmine Genthon, Rivastigmine Pol-Nil, Rivastigmine-Ratiopharm, Rivastigmine Synthon, Rivastigmine Synthon Hispania, Rivastigmine Teva kaps. (lek był dostępny na rynku od grudnia 2009), Rivastigmine Tiefenbacher (Alfred E. Tiefenbacher), Rivastigmine Torrent, Rivastigmin Welding, Rivastin (Polpharma), Rivastinorm (+Pharma), Riveka (Unia; lek był obecny na rynku od stycznia 2011).

Preparat Rivastigmine 3M Health Care Ltd. jest wskazany do leczenia objawowego łagodnej do średniozaawansowanej postaci otępienia typu alzheimerowskiego.

Uważa się, że rywastygmina jest inhibitorem acetylo- i butyrylocholinoesterazy z grupy karbaminianów, usprawniającym cholinergiczne przekaźnictwo neurosynaptyczne przez spowalnianie procesu rozkładu acetylocholiny, uwalnianej przez czynnościowo sprawne neurony cholinergiczne. W ten sposób rywastygmina może mieć pozytywny wpływ na objawy ubytkowe, dotyczące procesów poznawczych u pacjentów z otępieniem związanym z chorobą Alzheimera. Rywastygmina wywiera działanie hamujące w stosunku do cholinoesteraz, tworząc z nimi kompleks za pomocą wiązania kowalencyjnego, co powoduje ich czasową inaktywację.

 

R – Układ oddechowy

R03 – Leki stosowane w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych;

R03A – Leki adrenergiczne, preparaty wziewne;

R03AK – Leki adrenergiczne w połączeniach z kortykosteroidami lub innymi lekami, z wyłączeniem leków antycholinergicznych; R03AK07 – Formoterol i budesonid

Formoterol+budesonide: DuoResp Spiromax i BiResp Spiromax (oba: Teva) to aktualnie odpowiednio 2. i 3. zarejestrowana marka leków o podanym składzie. Na rynek wprowadzono Symbicort Turbuhaler (AstraZeneca). Skreślono z Rejestru: Budfor i Edoflo (oba: AstraZeneca).

DuoResp Spiromax i BiResp Spiromax wskazane są do stosowania wyłącznie u dorosłych w wieku co najmniej 18 lat: w regularnym leczeniu astmy, w którym właściwe jest stosowanie leczenia skojarzonego (wziewnego kortykosteroidu i długo działającego agonisty receptora β₂-adrenergicznego), u pacjentów z niedostateczną kontrolą wziewnymi kortykosteroidami i przyjmowanymi doraźnie wziewnymi krótko działającymi agonistami receptora β₂-adrenergicznego lub u pacjentów z odpowiednią już kontrolą zarówno wziewnymi kortykosteroidami, jak i krótko działającymi agonistami receptora β₂-adrenergicznego; w leczeniu objawowym pacjentów z ciężką obturacyjną chorobą płuc (POChP) (natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa FEV₁<50% wartości należnej) i powtarzającymi się zaostrzeniami choroby w wywiadzie, u których występują znaczące objawy pomimo regularnego leczenia długo działającymi lekami rozszerzającymi oskrzela.

Leki zawierają formoterol i budezonid, które mają różne sposoby działania i wykazują wzajemne działanie zmniejszające zaostrzenia astmy. Specyficzne właściwości budezonidu i formoterolu pozwalają na stosowanie w skojarzeniu do leczenia podtrzymującego i doraźnego albo do leczenia podtrzymującego astmy.

Budezonid jest glikokortykosteroidem, który podany wziewnie wykazuje zależne od dawki działanie przeciwzapalne w drogach oddechowych, co powoduje zmniejszenie nasilenia objawów i mniej zaostrzeń astmy. Wziewny budezonid powoduje lżejsze działania niepożądane niż kortykosteroidy ogólnoustrojowe. Dokładny mechanizm odpowiedzialny za działanie przeciwzapalne glikokortykosteroidów nie jest znany.

Formoterol jest selektywnym agonistą receptora β₂-adrenergicznego, który podany wziewnie powoduje szybkie i długo działające rozluźnienie mięśni gładkich oskrzeli u pacjentów z odwracalną obturacją dróg oddechowych. Działanie rozszerzające oskrzela zależy od dawki i występuje w ciągu 1 do 3 minut. Czas trwania działania wynosi co najmniej 12 godzin po przyjęciu pojedynczej dawki.

R03AL – Leki adrenergiczne w połączeniach z lekami antycholinergicznymi; R03AL04 – Indakaterol i bromek glikopironium

Indacaterol+glycopyrronium bromide: Ulunar Breezhaler (Novartis Europharm) w postaci proszku do inhalacji w kapsułkach twardych to 3. zarejestrowany lek o podanym składzie, wskazany do stosowania w podtrzymującym leczeniu rozszerzającym oskrzela, w celu złagodzenia objawów choroby u dorosłych pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP). We wrześniu 2013 zarejestrowano preparaty Ultibro Breezhaler i Xoterna Breezhaler (oba: Novartis Europharm), przy czym Ultibro Breezhaler pojawił się na rynku w Polsce od stycznia 2014.

Jednoczesne podawanie indakaterolu i glikopironium powoduje, iż skuteczność obu związków sumuje się ze względu na różne sposoby ich działania ukierunkowanego na różne receptory i mechanizmy prowadzące do relaksacji mięśni gładkich. Ze względu na różną gęstość rozmieszczenia receptorów beta₂-adrenergicznych i receptorów M3 w centralnych i obwodowych drogach oddechowych, agoniści receptorów beta₂ powinni być bardziej skuteczni w relaksacji obwodowych dróg oddechowych, natomiast związek o działaniu przeciwcholinergicznym może skuteczniej oddziaływać na centralne drogi oddechowe. Dlatego, aby uzyskać działanie rozszerzające oskrzela zarówno w obwodowych, jak i centralnych drogach oddechowych płuca człowieka, korzystne może być połączenie agonisty receptorów beta₂-adrenergicznych z antagonistą receptorów muskarynowych.

Indakaterol jest długo działającym agonistą receptorów beta₂-adrenergicznych przeznaczonym do podawania raz na dobę. Farmakologiczne działanie długo działających agonistów receptorów beta₂-adrenergicznych przynajmniej częściowo wynika z pobudzenia wewnątrzkomórkowej cyklazy adenylowej – enzymu, który katalizuje przekształcanie adenozynotrifosforanu (ATP) do cyklicznego 3′,5’‑adenozynomonofosforanu (cyklicznego AMP). Zwiększone stężenie cyklicznego AMP powoduje zwiotczenie mięśni gładkich w ścianie oskrzeli. Badania in vitro wykazały, że indakaterol wykazuje wielokrotnie większą aktywność w pobudzaniu receptorów beta₂, w porównaniu do receptorów beta₁ oraz beta₃. Po inhalacji indakaterol wykazuje miejscowe działanie rozszerzające oskrzela w płucach. Indakaterol jest częściowym agonistą ludzkiego receptora beta₂-adrenergicznego, o nanomolarnym potencjale. Chociaż receptory beta₂-adrenergiczne są dominującymi receptorami adrenergicznymi w mięśniach gładkich oskrzeli, a receptory beta₁-adrenergiczne są dominującymi receptorami adrenergicznymi w ludzkim sercu, to receptory beta₂-adrenergiczne występują także w ludzkim sercu, gdzie stanowią 10 do 50% wszystkich receptorów adrenergicznych. Ich obecność w sercu zwiększa prawdopodobieństwo, że nawet wysoce selektywni agoniści receptorów beta₂-adrenergicznych mogą wpływać na serce.

Glikopironium jest długo działającym, wziewnym antagonistą receptorów muskarynowych (lekiem przeciwcholinergicznym), przeznaczonym do stosowania raz na dobę w leczeniu podtrzymującym polegającym na rozszerzeniu oskrzeli u pacjentów z POChP. Głównym szlakiem przewodzenia bodźców wywołujących zwężenie oskrzeli są nerwy przywspółczulne, a nadmierne napięcie mięśni oskrzeli wywołane działaniem układu cholinergicznego jest głównym odwracalnym elementem obturacji dróg oddechowych w POChP. Glikopironium działa poprzez blokowanie zwężającego oskrzela działania acetylocholiny na komórki mięśni gładkich dróg oddechowych, powodując rozszerzenie dróg oddechowych. Bromek glikopironiowy jest antagonistą receptorów muskarynowych wykazującym do nich duże powinowactwo. W badaniach wiązania radioligandów wykazano ponad 4‑krotnie większą selektywność w stosunku do receptorów M3 niż do receptorów M2 u ludzi.

Skojarzenie indakaterolu i glikopironium wykazywało szybki początek działania w ciągu 5 minut po podaniu dawki. Działanie to utrzymuje się na stałym poziomie przez cały 24-godzinny okres dawkowania.

R03B – Inne leki stosowane w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych, preparaty wziewne; R03BB – Leki antycholinergiczne

Umeclidinium bromide: Incruse (Glaxo Group) jest wskazany do podtrzymującego leczenia rozszerzającego oskrzela w celu łagodzenia objawów u dorosłych pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP).

Bromek umeklidyniowy jest długo działającym antagonistą receptora muskarynowego (określanym również jako lek przeciwcholinergiczny). Jest pochodną chinuklidyny, o właściwościach antagonisty receptora muskarynowego, wykazującą aktywność wobec różnych podtypów cholinergicznego receptora muskarynowego. Mechanizm rozszerzającego oskrzela działania bromku umeklidyniowego polega na kompetycyjnym hamowaniu wiązania acetylocholiny do receptorów muskarynowych w mięśniach gładkich dróg oddechowych. Umeklidynium wykazuje in vitro powolną odwracalność wobec podtypu M3 ludzkiego receptora muskarynowego i długi okres działania w warunkach in vivo, gdy podawany był bezpośrednio do płuc w modelach przedklinicznych.

Opracowanie: dr n. farm. Jarosław Filipek

Kierownik Działu Informacji o Produktach

Administrator Farmaceutycznej Bazy Danych

IMS Health

2014-05-08

Krajowa Baza Produktów Ochrony Zdrowia (KBPOZ)

 

Źródła:

– klasyfikacja ATC i nomenklatura nazw substancji czynnych na podstawie opracowania WHO Collaborating Centre for Drug Statistics Methodology (“Guidelines for ATC Classification and DDD assignment 2014”, Oslo 2013; “ATC Index with DDDs 2014”, Oslo 2013), ze zmianami i uzupełnieniami mającymi zastosowanie od stycznia 2014 – tłumaczenie własne;

– informacje rejestracyjne: “Community register of medicinal products for human use”; “Community list of not active medicinal products for human use”;

– informacje o wprowadzeniu produktu na rynek w Polsce: dane IMS Health;

– opisy wskazań i mechanizmów działania: Charakterystyki Produktów Leczniczych;

– pozostałe opinie i komentarze: autorskie.