01.2013 – UE – nowe rejestracje.

NOWE REJESTRACJE – UE

STYCZEŃ 2013

 

W styczniu 2013 r. Komisja Europejska w ramach procedury centralnej wydała 7 decyzji o dopuszczeniu do obrotu nowych produktów leczniczych przeznaczonych do stosowania u ludzi. Dotyczą one 5 nowych substancji czynnych (florbetapir [¹⁸F], insulina degludec, kolestylan, peglotykaza i rekombinowana szczepionka przeciw meningokokom grupy B) oraz substancji czynnych już stosowanych w lecznictwie. Produkty omówiono w ramach klasy ATC według WHO oraz substancji czynnej preparatu z uwzględnieniem wskazań i mechanizmu działania według Charakterystyki Produktu Leczniczego, pomijając inne szczegóły, które można znaleźć w witrynie internetowej Europejskiej Agencji Produktów Leczniczych (http://www.ema.europa.eu).

 

A – Przewód pokarmowy i metabolizm

A10 – Leki stosowane w cukrzycy; A10A – Insuliny i analogi insuliny; A10AE – Insuliny i analogi insuliny do wstrzyknięć, o długim czasie działania

Insulinum degludecum: Tresiba (Novo Nordisk) jest insuliną bazalną przeznaczoną do podskórnego podawania raz na dobę o dowolnej porze dnia (najlepiej o tej samej porze każdego dnia). Lek jest wskazany do leczenia cukrzycy u dorosłych. Otrzymywany jest w Saccharomyces cerevisiae w wyniku rekombinacji DNA. Insulina degludec wiąże się swoiście z ludzkimi receptorami insuliny i daje ten sam efekt farmakologiczny co insulina ludzka. Działanie insuliny polegające na zmniejszeniu stężenia glukozy we krwi występuje, gdy insulina wiąże się z receptorami w komórkach mięśniowych i tłuszczowych, ułatwiając wychwyt glukozy i hamując jednocześnie uwalnianie glukozy z wątroby. Insulina bazalna Tresiba po wstrzyknięciu podskórnym tworzy rozpuszczalne multiheksamery, przez co powstaje źródło, z którego insulina degludec jest nieprzerwanie i powoli wchłaniana do krwiobiegu. Daje to jednolite i stabilne zmniejszenie stężenia glukozy we krwi.

A10AE – Połączenia

Insulinum degludecum+insulinum aspartum: Ryzodeg (Novo Nordisk) jest rozpuszczalnym produktem insulinowym, w skład którego wchodzi insulina bazalna degludec i szybko działająca insulina posiłkowa aspart, w stosunku 70/30. Ryzodeg może być stosowany raz lub dwa razy na dobę z głównymi posiłkami. W razie potrzeby pacjent może zmienić czas podawania, o ile Ryzodeg jest stosowany raz na dobę z największym posiłkiem. Insulina degludec i insulina aspart otrzymywane są w Saccharomyces cerevisiae w wyniku rekombinacji DNA. Insulina degludec i insulina aspart wiążą się swoiście z ludzkimi receptorami insuliny i dają te same efekty farmakologiczne, co insulina ludzka. Działanie insuliny polegające na zmniejszeniu stężenia glukozy we krwi występuje, gdy insulina wiąże się z receptorami w komórkach mięśniowych i tłuszczowych, ułatwiając wychwyt glukozy i hamując jednocześnie uwalnianie glukozy z wątroby. Działanie farmakodynamiczne produktu leczniczego Ryzodeg jest odrębne dla poszczególnych jego składników, a wspólny efekt farmakodynamiczny jest odzwierciedleniem profilu działania szybko działającej insuliny aspart i bazalnej insuliny degludec. Składnik bazalny produktu leczniczego Ryzodeg (insulina degludec) po wstrzyknięciu podskórnym tworzy rozpuszczalne multiheksamery, przez co powstaje źródło, z którego insulina degludec jest nieprzerwanie i powoli wchłaniana do obiegu. Daje to jednolite i stabilne zmniejszenie stężenia glukozy. Efekt ten jest utrzymany mimo zestawienia z insuliną aspart i nie koliduje z jej szybko działającymi monomerami. Początek działania produktu leczniczego Ryzodeg pojawia się zaraz po wstrzyknięciu, już w trakcie posiłku. Składnik podstawowy (insulina bazalna) zapewnia stabilne i ciągłe dostarczanie potrzebnej insuliny bazalnej. Pojedyncza dawka produktu leczniczego Ryzodeg działa dłużej niż 24 godziny.

 

J – Leki przeciwzakaźne działające ogólnie

J07 – Szczepionki; J07A – Szczepionki bakteryjne; J07AH – Szczepionki przeciwko meningokokom; J07AH09 – Meningokok B – szczepionka wieloskładnikowa

Meningococcale classis B vaccinum: Bexsero (Novartis) jest wskazany do czynnego uodparniania osób w wieku od 2 miesięcy i starszych przeciw inwazyjnej chorobie meningokokowej wywoływanej przez Neisseria meningitidis grupy B. Przy szczepieniu należy rozważyć wpływ chorób inwazyjnych w różnych grupach wiekowych oraz zróżnicowaną epidemiologię antygenu dla szczepów z grupy B w różnych obszarach geograficznych. Szczepionka zawiera adsorbowane na wodorotlenku glinu: pęcherzyki błony zewnętrznej (OMV) ze szczepu NZ98/254 bakterii Neisseria meningitidis grupy B mierzone jako całkowita ilość białka zawierającego przeciwciało PorA P1.4 oraz trzy białka ze szczepów Neisseria meningitidis grupy B wytwarzane w komórkach Escherichia coli przy użyciu technologii rekombinacji DNA: rekombinowane białko fuzyjne NHBA (antygen Neisseria wiążący heparynę), rekombinowane białko NadA (adhezyna A ze szczepów Neisseria meningitidis) i rekombinowane białko fuzyjne fHbp (białko wiążące czynnik H). Uodpornienie z zastosowaniem produktu Bexsero ma na celu stymulację wytwarzania przeciwciał bakteriobójczych rozpoznających szczepionkowe antygeny NHBA, NadA, fHbp i PorA P1.4 (immunodominujący antygen składnika OMV) i posiadających oczekiwane działanie ochronne przeciw inwazyjnej chorobie meningokokowej. Ponieważ ekspresja tych antygenów jest różna w różnych szczepach, meningokoki, w których ekspresja tych antygenów prowadzi do ich wystarczającego stężenia, są podatne na bakteriobójcze działanie przeciwciał wywołanych podaniem szczepionki. Metoda MATS (Meningococcal Antigen Typing System) została opracowana w celu powiązania profili antygenowych różnych szczepów bakterii meningokokowych grupy B z aktywnością bakteriobójczą względem tych szczepów w oznaczeniu aktywności bakteriobójczej w surowicy z zastosowaniem ludzkiego dopełniacza. Analiza około 1000 różnych inwazyjnych izolatów meningokokowych z grupy B pobranych w latach 2007–2008 w 5 krajach europejskich wykazała, że w zależności od kraju pochodzenia od 73% do 87% izolowanych szczepów meningokoków z grupy B posiadało profil antygenu zgodnie z MATS właściwy dla działania szczepionki. Stwierdzono, że ogółem 78% (95-procentowy przedział ufności 63%–90%) spośród około 1000 szczepów badanych metodą MATS było potencjalnie podatnych na przeciwciała wywołane podaniem szczepionki.

 

L – Leki przeciwnowotworowe i wpływające na układ odpornościowy

L01 – Leki przeciwnowotworowe; L01X – Inne leki przeciwnowotworowe; L01XE – Inhibitory kinazy białkowej

Imatinibum: Imatinib Teva jest wskazany jest wskazany w leczeniu: dzieci i młodzieży z nowo rozpoznaną przewlekłą białaczką szpikową (ang. chronic myeloid leukaemia – CML) z chromosomem Philadelphia (bcr-abl, Ph+), którzy nie kwalifikują się do zabiegu transplantacji szpiku jako leczenia pierwszego rzutu; dzieci i młodzieży z CML Ph+ w fazie przewlekłej, gdy leczenie interferonem alfa jest nieskuteczne lub w fazie akceleracji choroby albo w przebiegu przełomu blastycznego; dorosłych pacjentów z CML Ph+ w przełomie blastycznym. Nie oceniano wpływu imatynibu na wynik transplantacji szpiku.

Imatynib jest małocząsteczkowym inhibitorem kinazy białkowo-tyrozynowej, która silnie hamuje aktywność kinazy tyrozynowej (KT) Bcr-Abl oraz wielu receptorów kinaz tyrozynowych: Kit, receptora czynnika wzrostu komórek macierzystych (SCF) kodowanego przez protoonkogen c-Kit, receptory domeny dyskoidynowej (DDR1 i DDR2), receptory czynnika stymulującego kolonie (CSF-1R) oraz receptory alfa i beta płytkopochodnego czynnika wzrostu (PDGFR-alfa i PDGFR-beta). Imatynib może również hamować procesy komórkowe, w aktywacji których pośredniczą wymienione receptory kinaz. Związek ten w takim samym stopniu wybiórczo hamuje proliferację i wywołuje apoptozę w komórkach linii Bcr-Abl dodatnich, jak w komórkach białaczkowych świeżo pobranych od pacjentów z CML z dodatnim chromosomem Philadelphia i od pacjentów z ostrą białaczką limfoblastyczną z dodatnim chromosomem Philadelphia.

U dorosłych pacjentów oraz dzieci i młodzieży skuteczność imatynibu została oceniona na podstawie współczynnika ogólnej odpowiedzi hematologicznej i cytogenetycznej oraz okresu przeżycia wolnego od progresji choroby w CML. Brak kontrolowanych badań klinicznych wykazujących takie korzyści kliniczne, jak zmniejszenie objawów związanych z chorobą lub zwiększone przeżycie.

Imatinib Teva to 1. generyczny preparat imatynibu. Na rynek wprowadzono lek oryginalny Glivec (Novartis) zarejestrowany centralnie w UE w listopadzie 2001.

 

M – Układ mięśniowo-szkieletowy

M04/M04A – Leki przeciw dnie moczanowej; M04AX – Inne leki przeciw dnie

Pegloticasum: Krystexxa (Savient) jest wskazany do stosowania w leczeniu ciężkiej, wyniszczającej, przewlekłej, guzkowej postaci dny moczanowej u dorosłych pacjentów, u których może także dojść do erozji chrząstki stawowej i u których nie udało się uzyskać normalizacji stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi mimo stosowania inhibitorów oksydazy ksantynowej w maksymalnej, uzasadnionej ze względów medycznych dawce lub u których te leki są przeciwwskazane. Decyzja o zastosowaniu leczenia produktem Krystexxa powinna być oparta na bieżącej ocenie korzyści i ryzyka u poszczególnych pacjentów.

Peglotykaza jest enzymem urykazą wytwarzaną przez zmodyfikowane genetycznie szczepy Escherichia coli, sprzężoną przy udziale wiązań kowalencyjnych z glikolem monometoksy-polietylenowym (mPEG), przy czym średni stopień substytucji molarnej wynosi 40,8 mola mPEG/mol białka (10,2 mola mPEG na monomeryczną podjednostkę dojrzałej formy homotetramerycznego białka urykazy). Przeciętna masa cząsteczkowa peglotykazy wynosi około 545 kDa, przy czym masa aktywnej cząsteczki białka to około 137 kDa. Moc produktu wskazuje na ilość aktywnych cząsteczek urykazy w peglotykazie, bez uwzględnienia procesu pegylacji. Mocy tego produktu nie należy porównywać z mocą żadnego z pozostałych pegylowanych lub niepegylowanych białek należących do tej samej klasy terapeutycznej.

Peglotykaza katalizuje reakcję przekształcania kwasu moczowego w obojętny, doskonale rozpuszczalny w wodzie metabolit alantoinę, a produktami pośrednimi procesów oksydacyjnych są nadtlenek wodoru i dwutlenek węgla. Alantoina usuwana jest w mechanizmie wydzielania nerkowego i w ten sposób obniża stężenie kwasu moczowego w surowicy krwi. Proces ten powoduje powstanie gradientu stężeń między kwasem moczowym znajdującym się w surowicy krwi a kryształami moczanu sodowego odkładającymi się w tkankach i stawach, w wyniku czego moczany uwalniane są z tkanek/stawów i mogą być przekształcone w alantoinę.

W badaniach klinicznych średnie stężenie kwasu moczowego w osoczu (ang. PUA – plasma uric acid) zmniejszyło się do 0,7 mg/dl w ciągu około 24 godzin po podaniu pierwszej dawki peglotykazy u pacjentów leczonych produktem KRYSTEXXA stosowanym w dawce wynoszącej 8 mg co 2 tygodnie w porównaniu ze średnią wartością PUA wynoszącą 8,2 mg/dl u pacjentów z grupy przyjmującej placebo. Stężenie kwasu moczowego w osoczu obniżało się w miarę zwiększania dawki lub stężenia peglotykazy. Trwałe obniżenie stężenia kwasu moczowego w osoczu poniżej stężenia rozpuszczalnego wynoszącego 6 mg/dl obserwowano przez ponad 12 dni po podaniu dawek jednorazowych w wysokości 8 mg i 12 mg.

 

V – Preparaty różne

V03/V03A – Inne środki stosowane w lecznictwie; V03AE – Leki stosowane w hiperkalemii i hiperfosfatemii

Colestilanum: BindRen (Mitsubishi) jest wskazany w leczeniu hiperfosfatemii u dorosłych pacjentów w stadium 5 Przewlekłej Choroby Nerek (PChN) poddawanych hemodializie lub dializie otrzewnowej. Kolestylan to niewchłanialny polimer wiążący fosforan, który nie zawiera metalu ani wapnia. Miejsca wiązania ulegają częściowej protonizacji w żołądku i wchodzą w reakcję przez wytwarzanie wiązań jonowych i wodorowych między anionami pochodzącego z pożywienia fosforanu oraz kwasami żółciowymi w dwunastnicy. Kolestylan, wiążąc w układzie pokarmowym fosforan przyjmowany z pożywieniem, obniża stężenie fosforu w surowicy krwi. Kolestylan wiąże także kwasy żółciowe, czym obniża stężenie cholesterolu LDL w surowicy. Zaobserwowano także, że zmiany w ilości kwasu żółciowego w przewodzie pokarmowym obniżyły stężenie glukozy w surowicy. Kolestylan może też wiązać w przewodzie pokarmowym kwas moczowy.

V09 – Radiofarmaceutyki diagnostyczne; V09A – Ośrodkowy układ nerwowy; V09AX – Inne środki radiofarmaceutyczne stosowane w diagnostyce ośrodkowego układu nerwowego

Florbetapirum [¹⁸F]: Amyvid (Eli Lilly) jest wskazany do stosowania w pozytonowej tomografii emisyjnej (ang. Positron Emission Tomography, PET) do obrazowania złogów β-amyloidu w mózgu dorosłych pacjentów z zaburzeniami poznawczymi, diagnozowanych z powodu podejrzewania choroby Alzheimera i innych schorzeń powodujących pogorszenie zdolności poznawczych. Badania z zastosowaniem produktu Amyvid należy interpretować w połączeniu z oceną kliniczną. Ujemny wynik badania oznacza obecność nielicznych płytek starczych lub ich brak, co nie jest jednoznaczne z rozpoznaniem choroby Alzheimera. Florbetapir [¹⁸F] wiąże się z płytkami neurytycznymi z β-amyloidu. W badaniach dotyczących tworzenia wiązań, polegających na zastosowaniu tradycyjnych metod pośmiertnego barwienia tkanek mózgu osób z chorobą Alzheimera, wykazano statystycznie istotną (p<0,0001) korelację między wiązaniem florbetapiru [¹⁸F] in vitro a odkładaniem się złogów β‑amyloidu. U pacjentów w schyłkowej fazie życia przeprowadzono ocenę in vivo korelacji między wychwytem florbetapiru [¹⁸F] przez istotę szarą kory mózgowej a całkowitą ilością złogów β-amyloidu, wykorzystując do tego przeciwciało 4G8 skierowane przeciwko amyloidowi, które znaczy β-amyloid znajdujący się zarówno w płytkach neurytycznych, jak i w złogach rozproszonych. Mechanizm wiązania in vivo florbetapiru [¹⁸F] z innymi formacjami β-amyloidu czy innymi strukturami mózgowia lub receptorami jest wciąż nieznany.

 

Niektóre decyzje porejestracyjne Komisji Europejskiej:

■ decyzja z 24 X 2012 dotycząca wycofania, na wniosek posiadacza (Regeneron) z 20 IX 2012, pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi „Rilonacept Regeneron – rilonacept” (poprzednia nazwa: Arcalyst), zarejestrowanego 23 X 2009 – klasa L04AC;

■ decyzja z 6 XII 2012 dotycząca zawieszenia pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi „Ribavirin Teva – ribavirin„, zarejestrowanego 31 III 2009 – klasa J05AB;

■ decyzja z 6 XII 2012 dotycząca zawieszenia pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi „Ribavirin Teva Pharma B.V. – ribavirin„, zarejestrowanego 1 VII 2009 – klasa J05AB.

 

Opracowanie: dr n. farm. Jarosław Filipek

Kierownik Działu Informacji o Produktach

Administrator Farmaceutycznej Bazy Danych BAZYL

IMS Poland

2013-01-29

Krajowa Baza Produktów Ochrony Zdrowia (KBPOZ)