Atlas chorób wewnętrznych manifestujących się na skórze.

Umiejętność postawienia diagnozy po jednym „rzucie oka” na pacjenta, jest – wydawałoby się – właściwa głównie bohaterom seriali medycznych. Jak się jednak okazuje dar obserwacji i zdolność kojarzenia faktów, poparta wiedzą na temat symptomatologii chorób wewnętrznych, mogą sprawić, że „oglądowe” ustalenie rozpoznania stanie się rzeczywiście możliwe. Intencją publikacji „Diagnostyka obrazowa. Mały atlas badań klinicznych i diagnostyki różnicowej” jest właśnie pogłębienie wiedzy na temat „widocznych gołym okiem” symptomów chorób układowych. Jak czytamy w przedmowie przygotowanej przez autora „Wiele widocznych zewnętrznych zmian klinicznych jest objawami układowych procesów chorobowych, które przy prawidłowej ocenie, potrafią szybciej i w bardziej celowy sposób skierować diagnostykę na właściwe tory albo przypisać je dopiero co wprowadzonej farmakoterapii„.

Zmiany skóry, błon śluzowych oraz budowy ciała mogą bardzo wiele powiedzieć o kondycji zdrowotnej pacjenta. Na przykład przebarwienia skóry mogą wskazywać na wiele dolegliwości, w tym na choroby nerek, porfirię czy leptospirozę. Zewnętrznie może zamanifestować się dna w postaci charakterystycznych, łatwych do rozpoznania guzków dnawych, które pojawiają się na małżowinach usznych i skrzydełkach nosa. Specyficzne i relatywnie proste w obserwacji są zaburzenia przepływu tętniczego (zespół Raynauda), kolagenozy (w tym toczeń układowy trzewny), sklerodermia, zmiany morfologiczne w przebiegu kiły i wiele innych schorzeń.

Książka jest skierowana przede wszystkim do lekarzy rodzinnych, ale z pewnością wielu farmaceutów zgodzi się ze stwierdzeniem, że często ograniczona dostępność do lekarzy pierwszego kontaktu powoduje, że to właśnie farmaceuta jest tym pracownikiem ochrony zdrowia, który miewa najwięcej do czynienia z pacjentem. To często w aptece pacjent „mimochodem” wspomina o pozornie niegroźnych zmianach skórnych lub pokazuje nieco niepokojące go zmiany w obrębie paznokci. Symptomatyczne może być nawet opadanie powieki (typowe dla miastenii lub niekiedy u pacjentów z depresją w postaci tzw. fałdy Veragutha).

Pozycja ta z pewnością zaciekawi także wszystkich pasjonatów medycyny ze względu na bardzo bogaty materiał zdjęciowy. W podręcznikach szeroko opisywane są jednostki chorobowe z bardzo charakterystycznymi zmianami w wyglądzie, takie jak choroba Pageta, akromegalia, choroba Cushinga i inne choroby endokrynologiczne. Opis czy rycina nie zastąpią jednak możliwości zobaczenia, jak faktycznie „wygląda” choroba.

Układ atlasu jest jednorodny – prawa stronnica prezentuje kilka kolorowych fotografii obrazujących zmiany chorobowe, których etiopatogeneza jest krótko i rzeczowo przedstawiona na stronnicy lewej. Uzupełnieniem materiału zdjęciowego są tabele, wykresy, piśmiennictwo i skorowidz.

mgr farm. Olga Sierpniowska

Frank W. Tischendorf

„Diagnostyka Obrazowa. Mały atlas badań klinicznych i diagnostyki różnicowej.”

Wydanie I polskie, red. Franciszka Kokota

Rok wydania 2009, oprawa miękka, Ilość stron 262

MedPharm Polska