Szkoła polskiej farmacji. Uczeni i ich dzieła. Prof. dr hab. Marek Gatty – Kostyal (1886 – 1965).

Jako jeden z pierwszych galeników prowadził badania nad właściwościami fizyko – chemicznymi preparatów galenowych oraz warunkami rozwoju i wartością leczniczą pokrzyku wilczej jagody (Atropa Belladonna L.). Był aktywnym członkiem Polskiej Akademii Umiejętności. Zorganizował Komisję Nauk Farmaceutycznych PAU i został jej pierwszym przewodniczącym.
Urodził się 20 sierpnia 1886 roku w Bochni, gdzie też ukończył gimnazjum i w 1905 roku uzyskał świadectwo dojrzałości. Po odbyciu dwuletniej praktyki w bocheńskiej aptece, należącej wcześniej do jego ojca Marka Józefa Gatty oraz zdaniu odpowiednich egzaminów przed Gremium Aptekarzy Galicji Zachodniej w Krakowie, uzyskał stopień zawodowy pomocnika aptekarskiego. Zaraz po tym rozpoczął studia farmaceutyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim (UJ) i w 1909 roku otrzymał dyplom magistra farmacji. W celu pogłębienia swojej wiedzy i umiejętności w zakresie chemii organicznej, w 1910 roku wyjechał do Lipska, gdzie odbył roczny staż naukowy u znanego niemieckiego chemika prof. Artura Hantzscha. Po powrocie do kraju kontynuował pracę badawczą w pracowni polskiego uczonego prof. Leona Marchlewskiego w Krakowie. Dobrze zapowiadającą się karierę młodego naukowca przerwał jednak wybuch pierwszej wojny światowej. W 1914 roku został powołany do służby w armii austriackiej; jako podporucznik pracował w aptece szpitala wojskowego w Krakowie. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 roku został przyjęty do organizującego się wojska polskiego i w randze kapitana kierował apteką Szpitala Zapasowego. W tym samym roku uzyskał na Wydziale Filozoficznym UJ stopień naukowy doktora filozofii z zakresu chemii organicznej na podstawie rozprawy pt. „O anhydrofilotaoninie i przemianie jej w filotaorubinę”. Po zwolnieniu z wojska w 1921 roku został zatrudniony na stanowisku starszego asystenta w Zakładzie Chemii Lekarskiej UJ. W tym czasie, niezależnie od pracy naukowej, prowadził aktywną działalność społeczno – zawodową. Od 1918 roku był członkiem, a od 1920 roku prezesem Towarzystwa Farmaceutycznego „Unitas” w Krakowie, działającego jako oddział małopolski Związku Zawodowego Farmaceutów Pracowników Rzeczypospolitej Polskiej (ZZFPRP). Skutecznie bronił praw pracowników aptek, walczył o poprawę warunków ich pracy i płacy. W uznaniu zasług dla zawodu aptekarskiego otrzymał godność członka honorowego ZZFPRP. W 1923 roku M. Gatty – Kostyal został mianowany zastępcą profesora w Katedrze Farmacji Stosowanej na nowo utworzonym Oddziale Farmaceutycznym Wydziału Filozoficznego UJ, co ostatecznie zdecydowało o dalszej drodze jego kariery zawodowej. W 1928 roku habilitował się na podstawie dysertacji z zakresu farmacji stosowanej pt. „Oznaczanie wartości leków grupy naparstnicy na żabach”. Dwa lata później otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego i stanowisko kierownika Katedry Farmacji Stosowanej. W 1931 roku został wicedyrektorem Oddziału Farmaceutycznego.
Pod kierunkiem prof. Marka Gatty – Kostyala, Zakład Farmacji Stosowanej systematycznie rozwijał swoją działalność dydaktyczną i naukową. Było to możliwe, dzięki uwieńczonych sukcesem staraniom profesora o polepszenie warunków lokalowych Katedry i zwiększenie liczby jej pracowników. Z placówki tej „wyszły” wartościowe prace naukowe, niektóre o znaczeniu pionierskim. W latach 30-tych prowadzono badania, związane z tworzoną wówczas Farmakopeą Polską II (1937). Prof. Gatty – Kostyal zajmował się wodnymi wyciągami z naparstnicy, standaryzacją przetworów galenowych z naparstnicy i konwalii majowej oraz sporyszem i jego wyciągiem. Wykazał błędy w oznaczaniu alkaloidów sporyszu metodą farmakopei niemieckiej, a także opracował nową metodę, która wyeliminowała rozbieżności wyników badań chemicznych i farmakologicznych. W późniejszym czasie doświadczenia nad sporyszem wzbudziły jego zainteresowanie problematyką fitochemii, wykraczającą już poza zagadnienia farmacji stosowanej. Niezależnie od tego, zainicjował badania w kierunku hamowania wzrostu przeszczepialnych nowotworów przez wyciągi z huby. Był również pierwszym polskim badaczem, który zwrócił uwagę na problem trwałości gotowych postaci leków (płynnych, półstałych i stałych). W swoich rozważaniach uwzględnił podstawy chemii fizycznej, wykazując jakie zjawiska lub reakcje mogą zachodzić podczas ich przechowywania. W ten sposób stał się pionierem idei oparcia farmacji stosowanej, jako nauki na teoretycznych podstawach chemii fizycznej. Szczegółowymi badaniami objął maści. Jego publikacja (we współautorstwie z prof. Bogdanem Kamieńskim) dotycząca struktury maści była pierwszym opracowaniem w piśmiennictwie polskim wskazującym, w jaki sposób z punktu widzenia fizykochemicznego należy rozpatrywać zagadnienia podłoża maściowego, a zarazem pierwszą próbą usystematyzowania różnych odmian tej formy leku. W okresie międzywojennym prof. Gatty – Kostyal opublikował łącznie ponad 20 artykułów naukowych, m.in. kilka w czasopiśmie Polskiej Akademii Nauk „Bulletin de L’Academie Polonaise”. Był członkiem Stałej Komisji Farmakopei Polskiej II i jej Komitetu Redakcyjnego oraz autorem wielu monografii farmakopealnych. Przyczynił się do utworzenia Towarzystwa Popierania Nauk Farmaceutycznych, a następnie pełnił w nim funkcję sekretarza. Realizując cele statutowe Towarzystwa, prowadził szeroką akcję odczytową w wielu miastach Polski Południowej. Nie zapomniał też o zawodzie aptekarskim w którym rozpoczął swoją drogę zawodową. Włączył się do walki o należną pozycję aptek i aptekarzy w ówczesnej służbie zdrowia, której zagrożenie upatrywał w rozwoju produkcji leków gotowych z jednoczesnym ograniczaniem czynności recepturowych. Dr farm. Maciej Bilek w swoim artykule pt. „Historia uczy nas… jakie miejsce jest w aptece najważniejsze („Aptekarz Polski” 2011) napisał – „Profesora Gatty – Kostyala, dzięki licznym wypowiedziom prasowym i wygłoszonym wykładom, promującym lek robiony, możemy nazwać pierwszym, świadomym ideologiem walki polskich farmaceutów o ochronę i zachowanie receptury”.
Po wybuchu drugiej wojny światowej, w listopadzie 1939 roku został aresztowany wraz z innymi profesorami Uniwersytetu Jagiellońskiego przez gestapo. Początkowo był więziony w Krakowie i Wrocławiu, a następnie wywieziony do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen. W 1940 r. został zwolniony z obozu i powrócił do Krakowa, gdzie został zatrudniony jako doradca, a następnie kierownik działu naukowego w Fabryce Chemiczno – Farmaceutycznej Dr A. Wander S.A. Jednocześnie pracował w tajnym laboratorium tej firmy, które prowadziło badania na sulfonamidach oraz preparatach o działaniu hormonalnym. W tym czasie opracował kilka ważnych leków z wykorzystaniem surowców krajowych. W 1946 roku otrzymał Honorową Srebrną Odznakę Fabryki Chemiczno – Farmaceutycznej Dr A. Wander S.A. „za wybitne zasługi położone przy odbudowie i rozwoju fabryki.”

Po zakończeniu działań wojennych w 1945 roku powrócił do pracy na stanowisku kierownika Katedry Farmacji Stosowanej Oddziału Farmaceutycznego UJ, a w 1946 roku został mianowany profesorem zwyczajnym. Podobnie jak wielu innych profesorów powracających z tułaczki wojennej, z wielkim zapałem i ofiarnością przystąpił do ponownego organizowania warsztatu naukowego i dydaktycznego. Zdobył odpowiednią aparaturę i sprzęt laboratoryjny, zgromadził fachową literaturę. Jednocześnie skupił wokół siebie grono zdolnych i oddanych współpracowników, którzy wraz z profesorem podjęli prace badawcze. Dominowała w nich tematyka leku roślinnego, związana z opracowywaniem monografii leków galenowych do trzeciego wydania Farmakopei Polskiej (1954). W Zakładzie Farmacji Stosowanej w Krakowie mieściło się jedno z laboratoriów Państwowej Komisji Farmakopei Polskiej (FP), a prof. Gatty – Kostyal był jego kierownikiem i przewodniczącym Podkomisji Galenowej FP III. Prowadzone w Katedrze badania dotyczyły oceny wartości leczniczej wybranych roślin krajowych, opracowania metod sporządzania z nich preparatów galenowych lub izolowania ciał czynnych. Opisano około 60 roślin w Polsce dotąd nie przebadanych pod względem analitycznym. Profesor Gatty – Kostyal wraz ze swoim zespołem zapoczątkował i rozwinął badania nad roślinami leczniczymi, występującymi wyłącznie w górach – Tatrach, Pilsku i w Beskidzie Sądeckim. Dążono w nich do rozpoznania mało znanych wówczas roślin górskich, które mogłyby zastąpić drogie surowce importowane. Ostatecznie opisano po dwa gatunki tojadu – mocnego i dziobatego, goryczki – trojeściowej i kropkowanej, ostróżki – wyniosłej i tatrzańskiej oraz arcydzięgiel, ziemowit jesienny, ciemierzycę, jałowiec i kosodrzewinę. Cenne wyniki przyniosły badania pokrzyku wilczej jagody (Atropa belladonna), występującej masowo w okolicach Rytra. Dokonano analizy warunków ekologicznych, glebowych i klimatycznych dotyczących naturalnych stanowisk tej rośliny i ich wpływu na zawartość alkaloidów tropanowych, m.in. atropiny, hioscyjaminy i skopolaminy. Obserwacje te stały się tematem kilku ważnych publikacji, które zyskały uznanie w świecie naukowym oraz pozwoliły na umieszczenie w FP III monografii ziela pokrzyku wilczej jagody, jako surowca o wartości równej liściom, a bardziej ekonomicznego. Dobrze zorganizowana praca zespołowa farmaceutów, gleboznawców i rolników przyczyniła się też do powstania kilku plantacji w leśnych terenach Beskidu Sądeckiego i na Niżu Polski. Prof. M. Gatty – Kostyal już w okresie międzywojennym interesował się sporyszem i jego przetworami, a badania te kontynuował po wojnie. Dużo uwagi poświęcił również surowcom nasercowym. Szczególne znaczenie poznawcze miały jego prace, mające na celu ustalenie związku między budową chemiczną, a trwałością glikozydów nasercowych oraz badania nad naparstnicą wełnistą i jej przetworami galenowymi. Wykazał nieprawdziwość dotychczasowego poglądu o zwiększaniu działania glikozydów naparstnicy przez tzw. substancje balastowe, zawarte w preparatach galenowych.

Wytężona praca badawcza profesora znalazła odzwierciedlenie w artykułach naukowych opublikowanych, m.in. w „Sprawozdaniach Polskiej Akademii Nauk”, oraz czasopismach – „Dissertationes Pharmaceutica” i „Acta Poloniae Pharmaceutica”. Był autorem pierwszego powojennego podręcznika dla studentów z zakresu farmacji stosowanej pt. „Zarys farmacji galenowej na podstawie Farmakopei Polskiej II z uwzględnieniem nowszych farmakopei zagranicznych” (Warszawa 1948), omawiającego wytwarzanie i badanie nalewek, wyciągów, soków i syropów. W 1959 roku ukazał się drugi podręcznik autorstwa prof. Gatty – Kostyala pt. „Preparaty galenowe. Zasady nauki o sporządzaniu preparatów galenowych na podstawie Farmakopei Polskiej III z uwzględnieniem nowszych farmakopei zagranicznych” (Warszawa 1959), obejmujący także dalsze postacie leków, jak: maści, plastry, mydła, tabletki i roztwory do wstrzykiwań. Prof. M. Gatty – Kostyal przyczynił się do postania krakowskiej szkoły farmacji stosowanej (następnie technologia postaci leku i biofarmacja). Był promotorem 16 prac doktorskich i jednej pracy habilitacyjnej – Leszka Krówczyńskiego, swojego późniejszego następcy.

Oprócz pracy zawodowej i dydaktycznej prof. Gatty – Kostyal pełnił ważne funkcje we władzach uczelni. W roku akademickim 1947/1948 był pierwszym dziekanem nowo utworzonego Wydziału Farmaceutycznego UJ, a w latach 1959 – 1962 prorektorem Akademii Medycznej w Krakowie. Poza uczelnią brał udział w działalności wielu ogólnopolskich gremiów naukowych. W 1946 roku został członkiem korespondentem, a w 1951 roku czynnym członkiem Polskiej Akademii Umiejętności (PAU). Pełnił funkcję pierwszego przewodniczącego Komisji Nauk Farmaceutycznych PAU, utworzonej z jego inicjatywy w 1947 roku i zapoczątkował wydawanie jej periodyku pt. „Prace Komisji Nauk Farmaceutycznych PAU”. W 1951 roku wszedł w skład Rady Naukowej przy Ministrze Zdrowia, a rok później został członkiem Komitetu Nauk Medycznych Polskiej Akademii Nauk (PAN). Utworzył Stację Badania Roślin Leczniczych PAN w Bronowicach pod Krakowem i prowadził w niej badania nad krajowymi i aklimatyzowanymi roślinami leczniczymi. W latach 1945 – 1948 był prezesem, a od 1948 roku członkiem honorowym Polskiego Związku Zielarskiego (wcześniej Polski Komitet Zielarski). Od 1947 roku brał aktywny udział w pracach Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego (PTFarm). Zorganizował Oddział Krakowski PTFarm, któremu przewodniczył w latach 1948 – 1958. Za zasługi dla nauki i zawodu farmaceutycznego oraz Towarzystwa został wyróżniony członkostwem honorowym PTFarm.
Dr farm. Maciej Bilek, który zgłębiał życiorys naukowy profesora Marka Gatty – Kostyala napisał o nim w ciepłych, pełnych uznania słowach – „(…) należał Profesor do tych postaci polskiej historii, które dzięki poświęceniom, trwającym przez całe życie, w istotny sposób przyczyniły się do zmiany swej rzeczywistości. Rezultaty jego prac nie były efektowne, a dorobek naukowy nie obfitował w wielkie odkrycia. Profesor skupiał się na mozolnej, mrówczej pracy, której rezultaty ułożyły się w wielkie dzieło, bez którego polska farmacja byłaby dziś znacznie uboższa”. Z innego opracowania tegoż autora dowiadujemy się o prof. Gatty – Kostyalu, że – „Był wzorem przedwojennego profesora – zawsze elegancki, dystyngowany i sympatyczny w stosunku do studentów. W oczach współpracowników najważniejszym rysem sylwetki profesora były humanizm, takt i spokój w codziennej pracy”.
dr n. farm. Katarzyna Hanisz
Piśmiennictwo:
- Monika Urbanik, Katarzyna Jaworska: Historia vitae magistra. Noty biograficzne. Prof. dr hab. Marek Gatty – Kostyal (w:) Renata Jachowicz, Witold Jamróz, Monika Urbanik, Katarzyna Jaworska, Małgorzata Kozłowska, Witold Brniak „Katedra i Zakład Technologii Postaci Leku i Biofarmacji UJ CM 90 – lecie”. Kraków 2014, s. 48 – 51.
- Katarzyna Jaworska: Historia katedr, zakładów, pracowni Wydziału Farmaceutycznego w Krakowie. Katedra Technologii Postaci Leku i Biofarmacji. Prof. dr Marek Gatty – Kostyal (w:) 225 lat farmacji na Uniwersytecie Jagiellońskim pod red. dra hab. Zbigniewa Beli. Kraków 2008, s. 438 – 439.
- Edmund Szyszko: Prof. dr farm. Marek Gatty – Kostyal. „Farmacja Polska”, T. 21, 1965, nr 19 – 20, s. 779 – 782.
- Adolf Stawowczyk: 35 – lecie pracy naukowej prof. dr Marka Gatty – Kostyala w Zakładzie Farmacji Stosowanej w Krakowie. „Farmacja Polska”, T. 15. 1959, nr 2, s. 17 – 19.
- Leszek Krówczyński: Prof. dr Marek Gatty – Kostyal członkiem honorowym Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego. „Farmacja Polska”, T. 11, 1955, nr 1, s. 13 – 15.
- Leszek Krówczyński, Mirosława Pabis – Braunstein: Farmacja Stosowana (w:) Dzieje nauk farmaceutycznych w Polsce 1918 – 1978 pod red. Zofii Jerzmanowskiej i Barbary Kuźnickiej. Wydawnictwo PAN 1986, s. 106 – 118.
- Zofia Jerzmanowska: Podstawy organizacyjne nauk farmaceutycznych (w:) Dzieje nauk farmaceutycznych… op.cit., s. 210 – 211.
- Leszek Krówczyński: Farmacja stosowana, technologia postaci leku i biofarmacja (w:) Dzieje nauk farmaceutycznych… op.cit., s. 384 – 385.
- Zofia Jerzmanowska: Główne osiągnięcia polskiej farmacji naukowej w okresie sześćdziesięciolecia 1918 – 1978 (w:) Dzieje nauk farmaceutycznych… op.cit., s. 485.
- Leszek Krówczyński: Dwudziestopięciolecie istnienia Zakładu Farmacji Stosowanej AM w Krakowie. „Farmacja Polska”, T. 9, 1953, nr 1, s. 27 – 28.
- Maciej Bilek: Ryterskie peregrynacje profesora Marka Gatty – Kostyala. „Almanach Muszyny 2009”, T. XIX, 2009, s. 189 – 198.
- Maciej Bilek: Historia farmacji uczy nas … jakie miejsce jest w aptece najważniejsze. „Aptekarz Polski”, Pismo Naczelnej Izby Aptekarskiej, nr 57, maj 2011, s. 41 – 44.
- Karolina Maciszewska: Farmaceutyczna wystawa w Muzeum Inżynierii Miejskiej. „Farmacja Krakowska”, R. XIV, 2011, nr 4, s. 21.
- Stefan Rostafiński: 80 – lecie Katedry Technologii Postaci Leku i Biofarmacji. Pamięci prof. dr hab. Marka Gatty – Kostyala. Maciej Bilek, Renata Jachowicz, Witold Jamróz. Wyd. Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum. Kraków 2008, str. 171 + 5. „Farmacja Polska”, T. 65, 2009, nr 4, s. 281 – 282.
