11.2008 – „Leopold Skulski – mąż stanu i farmaceuta.”

   Urodzony 15.11.1877 w Zamościu, był synem Piotra, urzędnika magistratu i jego żony Bronisławy z Kiewliczów. Uczęszczał do gimnazjum w Zamościu, od V klasy rozpoczął pracę w jednej z miejscowych aptek. W roku 1899 wyjechał do Warszawy, gdzie ukończył kursy farmaceutyczne na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim w stopniu prowizora  (1901).
W roku 1902 rozpoczął studia chemiczne w Karlsruhe, które ukończył  w roku 1906, z dyplomem inżyniera chemika powrócił do kraju i osiadł w Łodzi. Pracował zarówno w zakładach chemicznych, jak i w aptekach. Jako właściciel dwóch aptek w Łodzi – działacz i wieloletni członek Łódzkiego Stowarzyszenia Aptekarzy. Coraz bardziej ciągnęło Go jednak do działań społecznych, politycznych i gospodarczych.
Twórca i działacz łódzkiego Sokoła. Po wybuchu I wojny światowej organizuje w Łodzi tajne, ale bardzo wpływowe, Zjednoczenie Narodowe. Po reaktywowaniu Sokoła w roku 1916 zostaje wybrany jego prezesem.
Po wyborach w r. 1917 – został II burmistrzem Łodzi (I – Niemiec Schoppen). W nocy z 11 na 12 listopada 1918 roku to On wynegocjował kapitulację garnizonu niemieckiego, dzięki czemu – Łódź stała się wolna.
W wyborach do Sejmu Ustawodawczego w 1919 roku  zdobył mandat  posła. Po złożeniu dymisji przez Paderewskiego 11.12.1919 – przyjął misję utworzenia rządu i został Premierem. Jako Premier popierał Józefa Piłsudskiego, ale w obliczu klęsk  na wschodzie,  9.06.1920 r. zgłosił dymisję swego rządu na rzecz Wincentego Witosa. Był ministrem spraw wewnętrznych w jego rządzie i wszedł, obok Piłsudskiego i Witosa, do kilkuosobowej zaledwie Rady Obrony Państwa, gdy bolszewicy zagrażali Warszawie.
Po połączeniu jego partii z PSL ,,Piast” zostaje  Wiceprezesem. W roku 1925 Senat wybiera go członkiem Trybunału Stanu. Jest prezesem Towarzystwa Zakładów Żyrardowskich.
Jakby tego wszystkiego było jeszcze mało jest współtwórcą i głównym akcjonariuszem spółki ”Polskie Radio”. Największą ilość akcji,  równą Skulskiemu,  wykupił jedynie Jego przyjaciel ze Zjednoczenia Narodowego w Łodzi, Tadeusz Sułowski.  Ale dodatkowe  akcje miała także żona Skulskiego. Nic dziwnego więc, że Skulski przez całe dziesięć lat prywatnej spółki „Polskie Radio”w latach 1925-1935, aż do jej wykupienia przez Państwo, był nieprzerwanie prezesem Rady Nadzorczej. Prezesem Zarządu spółki był również przez cały ten okres wspomniany inż. Tadeusz Sułowski. Ważne to przypomnienie właśnie w roku jubileuszowym Polskiego Radia (80 – lecie)  i co opisane zostało  w jubileuszowym wydawnictwie: Ryszard Miazek „Przeminęło z radiem”, Opowieść o Zygmuncie Jaxa-Chamcu,  pierwszym dyrektorze Polskiego Radia. (Rzeszów 2005).
W roku 1939 ewakuował się z żoną do Pińska. Tam został aresztowany  przez NKWD i przewieziony do więzienia w Brześciu, gdzie zmarł lub został zamordowany. Jedyny polski farmaceuta, który osiągnął stanowisko premiera i ministra (spraw wewnętrznych) i to w czasach dla kraju najtrudniejszych. Twórca Polskiego Radia.
Z drugiego małżeństwa, z Janiną z Benedeków, miał syna Stanisława (ur. 1918), podporucznika Polskich Sił Zbrojnych (PSZ) na Zachodzie, po wojnie profesora chemii w Kanadzie. Bratanek profesora, ściślej syn bratanka,  Lech Skulski, przez wiele lat był profesorem chemii fizycznej, a później  organicznej na Wydziale Farmaceutycznym Akademi Medycznej w Warszawie. Obecnie emerytowany.